Gek ventje

Ik schoof de sportpagina’s van tafel, nu even geen gezeur. Ontslagen trainers, benoemde trainers, de vraag wie er mee moeten naar Duitsland legden het af tegen de lokroep van de UEFA-Cupfinale.

Het affiche Middlesbrough-FC Sevilla had iets huiveringwekkends, als een film noir uit de jaren vijftig. Niets zo leuk als het kijken naar een belangrijke wedstrijd tussen twee teams waarvan je weinig weet en die toch een geur van mooie beloften verspreiden. De tv ging pas om kwart voor negen aan: de betovering – door een speler, een ploeg, een wending – diende mij vanuit het niets te overmeesteren, zonder indoctrinerende praatjes vooraf. Als ik geluk had tenminste.

Ik had geluk, in de eerste minuut al. Links onderin het beeld rende een klein ventje in een wit shirt naar voren en gaf de bal een ongelooflijke poeier naar het doel. Mozes, wie is dat?

Alles in die rush en die knal ontkende het cliché van de grote belangen die bij finales op het spel staan. Deze jongen ging lekker lopen ballen, dat zag je meteen. Mijn ogen kleefden aan zijn vreemde gestalte. Hij zag er op een grappige manier smerig uit – een sikje en een soort van brede hanenkam op een halfdonkere schedel.

Zeggen dat hij de voorzet gaf waaruit Sevilla 1-0 maakte, komt op geen enkele manier tegemoet aan de speelse klasse die in die trap besloten lag. Het lijfje helde naar links, opvallend ver, de rug kromde en het rechter schietbeen ging haast overdreven naar achteren en zwaaide na de trap door als in een voetbalstrip voor de jeugd. De bal volgde de denkbeeldige lijn van de striptekenaar door de lucht van Eindhoven, precies naar het hoofd van de spits die hem lekker binnenknikte.

Het ventje heette Daniel Alves da Silva. Alles wat hij deed was onorthodox en overal zat een idee achter. Als je een voorzet verwachtte, punterde hij geniepig vanachter een tegenstander naar de korte hoek. Waar een simpel passje voor de hand lag, volgde een subtiel gekruld stiftje. En steeds maar weer holde hij naar voren.

Na de 4-0 overwinning lachte de Braziliaanse rechtsback, net 23 geworden, zijn beugeltje bloot. Zijn shirt ging uit in triomf: op zijn schouderblad een groot vrouwengezicht. Volgens internet blonk Alves drie jaar geleden uit bij de wereldkampioenen van Jong Brazilië en staat hij in de belangstelling van Barcelona.

Logisch. Die informatie kon mij na het heerlijke avondje dat Alves mij bezorgd had niet meer verrassen.

    • Auke Kok