McClaren neemt bij ‘Boro’ afscheid in mineur

Chris Riggott (midden) van Middlesbrough in duel met Julien Escudé (links) en doelpuntenmaker Luis Fabiano van Sevilla. (Foto Reuters) Chris Riggott of Middlesbrough is between Luis Fabiano (R) and Adriano Correia of Sevilla during their UEFA Cup final soccer match in Eindhoven, Netherlands, May 10, 2006. REUTERS/Kai Pfaffenbach REUTERS

Middlesbrough 0 Sevilla 4

Ruststand 0-1. 27. Luis Fabiano 0-1, 78. Maresca 0-2, 84. Maresca 0-3, 90. Kanouté 0-4. Schds: Fandel (Dld). Tsch: 36.000. Gele kaart: Rochemback (Middlesbrough), Daniel Alves, Escudé, Maresca (Sevilla).

Steve McClaren weet hoe het voelt om met 4-0 te verliezen. In februari ging zijn ploeg Middlesbrough met die cijfers onderuit in het eigen Riverside Stadium tegen Aston Villa. Een boze fan trotseerde toen de stewards om het veld over te steken en zijn seizoenkaart naar McClaren te gooien. Het was het dieptepunt van een zeer wisselvallig seizoen. De manager vertelde toen dat hij het verdriet van de fans begreep en zich schaamde voor de prestatie van zijn spelers.

Beschaamd toonde McClaren zich gisteravond niet in het Philips-stadion in Eindhoven, na de zware nederlaag (0-4) van Middlesbrough tegen FC Sevilla in de finale van de strijd om de UEFA Cup. „Het is een hele prestatie dat we de finale hebben bereikt. Het is nu zeer stil in de kleedkamer, maar ik heb de spelers verteld dat ze trots mogen zijn over wat ze hebben bereikt. Dit moeten ze gebruiken om een stap verder te zetten. We hebben vanavond gewoon verloren van een uitstekend elftal”, zei hij op berustende toon.

Slechts in het begin van de tweede helft kon de Engelse voetbalclub korte tijd gelijke tred houden met het creatievere Sevilla. Het stond toen al op een achterstand (0-1), nadat de Braziliaan Luis Fabiano in de 27ste minuut een voorzet van zijn landgenoot Daniel Alves mooi maar ongehinderd had mogen inkoppen. Het was lange tijd het mooiste voorbeeld van Sevilla’s dominantie. De Argentijn Javier Saviola en de Brazilianen Alves en Adriano, beiden lid van de winnende ploeg bij het WK jeugd in 2003, demonstreerden hun klasse, maar lieten de kansen onbenut.

Middlesbrough was vooral in de eerste helft slechts sporadisch gevaarlijk via spelhervattingen. Een sober spelende George Boateng, door Marco van Basten opgenomen in de Oranje-selectie voor het WK, en de iets frivolere Braziliaan Fabio Rochemback konden hun team echter niet boven de middelmaat tillen. Middlesbrough sloot het seizoen af als het nummer veertien in de Premier League, met slechts elf punten meer dan degradant Birmingham City. FC Sevilla daarentegen staat vijfde in de Primera Division, is ook volgend seizoen al verzekerd van UEFA-Cupvoetbal en strijdt nog mee voor de vierde plaats in Spanje, die recht geeft op deelname aan de voorronde van de Champions League. Dat kwaliteitsverschil was gisteravond duidelijk.

Vooral in de slotfase walste het Spaanse team bij vlagen over Middlesbrough heen. In een dol laatste kwartier scoorde de Italiaan Enzo Maresca, overgekomen van Fiorentina, twee keer. De ingevallen Malinees Frederic Kanouté bepaalde de eindstand op 0-4. Maresca, de man van de wedstrijd, faalde ooit in Engeland bij het bescheiden West Bromwich Albion, maar gisteravond was hij een ware plaag voor de (te) statige centrale verdedigers van Middlesbrough, veteraan Gareth Southgate en Chris Riggott.

Zo eindigde de loopbaan van Steve McClaren bij Boro alsnog in mineur. Als assistent van Alex Ferguson bij Manchester United won hij vele prijzen, maar Middlesbrough’s hoop op een eerste Europese triomf in 130 jaar bleek gisteren ijdel. Met de middenmoter uit het noordoosten van Engeland won McCLaren slechts de minder aansprekende League Cup – de enige prijs die de club ooit behaalde.

De Engelsman treedt na het WK van deze zomer aan als de nieuwe bondscoach van het Engelse nationale elftal, als opvolger van Sven-Göran Eriksson. In eigen land wordt hem soms een te behoudende en ‘on-Engelse’ aanpak verweten. Zijn aanstelling werd dan ook niet door iedereen met gejuich onthaald. Velen vragen zich hardop af of dit de man is die Engeland opnieuw de zo vurig verlangde successen kan bezorgen.

Gisteren was de aanpak van McClaren alvast very British, met veel enthousiasme maar weinig overleg, en vooral veel lange ballen richting de voorhoede. Maar net daardoor werden de spitsen Mark Viduka en Jimmy Floyd Hasselbaink slechts zelden in stelling gebracht. De eerste hielp de mooiste kans van de wedstrijd even na rust om zeep. De Australiër kreeg even later een forse duw in het strafschopgebied, maar zijn appèl voor een strafschop werd weggewuifd door de Duitse scheidsrechter Herbert Fandel.

Op dat moment leek het geloof van Middlesbrough in een nieuwe Europese stunt snel te verdwijnen. Zowel in de kwartfinale tegen het Zwitserse FC Basel als in de halve eindstrijd tegen het Roemeense Steaua Boekarest kwam de ploeg terug van drie doelpunten achterstand. In eigen stadion werd de kwalificatie voor de volgende ronde telkens pas in de laatste minuut veiliggesteld, in alle gevallen door doelpunten van de Italiaan Massimo Maccarone.

Dus had McClaren meer dan gelijk met zijn stelling dat het al een hele prestatie was dat zijn elftal gisteravond de finale speelde. Daarin bleek de Engelse middelmaat uiteindelijk niet opgewassen tegen de Latijnse klasse van Sevilla. ‘Somos grandes’ stond te lezen op een spandoek dat de Spaanse supporters in het PSV-stadion ontrolden: wij zijn groot.

Niemand uit het kamp van Middlesbrough had er gisteren na afloop moeite mee om dat te erkennen.

    • Dirk Vandenberghe