Iedereen is in het echt een moeilijk mens

Ik had me als kind meer moeten identificeren met Otje (ook door haar vader opgevoed, en ook vaak bedekt met een mengsel van mayonaise en ketchup), maar ik had meer met Floddertje. Daarom baalde ik vorig jaar dat ik niet bij bij de Floddertje-wedstrijd was, waar je jezelf zo vies mogelijk moest maken.

Het is nu weer Annie M.G.Schmidt-week, en dit keer draait het om Otje. Ja, die boeken moeten óók verkocht worden. Ik had iets over een Otje-wedstrijd gehoord, die voor een groot deel om mayonaise zou draaien.

Drie schoolklassen zouden de zalmschotel en gevulde eieren uit het boek maken, onder leiding van chefkoks Paul Fagel, Ron Blaauw en Rosalie Helderder, pardon, Helder. (Ik zit in Annie M.G.-modus.) Godzijdank waren het niet van die blasé Amsterdamse kinderen die gingen vragen ‘of Jamie Oliver nog kwam’. Ze waren blij, enthousiast en ze hadden nog nooit van zalm gehoord. Toen Ron Blaauw de klas uit Veenendaal vroeg in wat voor vorm ze de zalmschotel zouden maken, opperde een kind: ‘Een varken.’ Een ander zei: ‘Een kip.’ Wel bleken ze, na enig doorvragen van mijn kant, goed ingevoerd in het oeuvre van Annie M.G. Schmidt. Alleen Floddertje kenden ze niet. Cultuurbarbaren.

Flip van Duijn, de zoon van Annie M.G., was de jury. Dat lijkt mij wel wat, de zoon van Annie M.G. zijn. Je hele leven van M.G-evenement naar M.G.-evenement, zalmschotels proevend. Oké, zijn moeder schijnt in het echt een moeilijk mens geweest te zijn, maar iedereen is in het echt een moeilijk mens.

Ik kon me natuurlijk bezighouden met de kinderen, die de peterselie ‘bloemetjes’ noemden en verklaarden dat ze thuis alleen appelmoes en pindasaus aten (Atkins?). Heel ontroerend, maar ik wilde zien hoe de chefkoks kookten. Paul Fagel was erg met ‘veilig snijden’ bezig. Toen de kinderen even niet keken, zag ik hem stiekem een gevuld eitje voor zichzelf maken en opeten. Wat een Bourgondiër. Rosalie Helder bleek bezeten van servetvouwen, en Ron Blaauw stond met zijn rug naar de klas toe de zalmschotel op te maken. Hij streefde naar perfectie, en dan weet je dat je er beter geen kinderen aan kunt laten zitten.

Zijn klas won natuurlijk. Overigens viel het me op dat Flip van Duijn, toch de jury, weigerde om de gevulde eieren te proeven. ‘Dat eet ik niet,’ zei hij gewoon. Misschien is hij ook een moeilijk mens.

    • Aaf Brandt Corstius