Communiceren kan je leren

Gewoon even wat gedachten. Ik woon nu ruim een half jaar in New York en begin de bewoners van de 260 appartementen in mijn complex te herkennen – lees hier maar eens over mijn eigen doorman. De liftgebruikers zijn een dwarsdoorsnede van deze stad waar de gemiddelde leeftijd onder de 35 ligt. Veel alleenstaanden, veel

lift.jpgGewoon even wat gedachten. Ik woon nu ruim een half jaar in New York en begin de bewoners van de 260 appartementen in mijn complex te herkennen - lees hier maar eens over mijn eigen doorman.

De liftgebruikers zijn een dwarsdoorsnede van deze stad waar de gemiddelde leeftijd onder de 35 ligt. Veel alleenstaanden, veel jonge mensen die in pak maar op sportschoenen ‘s ochtends naar beneden gaan en ‘s avonds laat weer schaarsgekleed thuiskomen. En veel honden. De perfecte kindvervanging voor New Yorkers. Behalve dat meisje dat een hond met de afmetingen van een kalf heeft. Dat heeft niets meer met een kind te maken.

Maria kom ik ook vaak tegen. Ooit raakten we aan de praat. Ze is Italiaanse en doceert hier economie. Genoeg reden om eens uit eten te gaan en de andere bewoners en de New Yorkse economie te bespreken. Maar ik belde niet, en op een dag was ik vergeten hoe ze er ook alweer uit zag. Dat leidde tot pijnlijke situaties met andere liftgebruikers, en later ook met Maria.

De oplossing? Ze sprak me weer aan. „Are you Fred?” Ik gaf haar vorige week mijn kaartje, zij mailde en nu doen we per e-mail pogingen een datum te prikken waarop wij en de medebewoners van onze appartementen kunnen. Herkennen zij elkaar ook eens in de lift.

Kijk hier naar dit minimalistische QuickTime-filmpje wie je tegen kan komen in de lift.

    • Freek Staps