Zangeres An Pierlé

De Belgische zangeres An Pierlé werd enkele jaren geleden bekend als “de zangeres op de skippy-bal', omdat ze op een grote rubber bal achter de piano zat. Eerder maakte ze de albums Mud Stories (1999) en Helium Sunset (2002). Haar nieuwe album heet An Pierlé & White Velvet.

Wat was de eerste plaat die je zelf kocht?

“De eerste plaat die ik kreeg was Best Of van Abba, met Pasen toen ik een jaar of zeven was. Zelf platen kopen deed ik nauwelijks. Ik had niet veel zakgeld, en mijn vader had platen genoeg.“

Ben je een verzamelaar?

“Ja, van oud kerstgerei: lampjes, kerstballen en andere versierselen. Cd's koop ik bijna niet. Ik heb er geen talent voor. Als ik naar de winkel ga, kom ik altijd met het verkeerde thuis. Of ze hebben niet wat ik wil.“

Favoriete plaat:

“Waar ik altijd weer van verschiet is Rock Bottom van Robert Wyatt, uit 1974. Die muziek is een kruising tussen toegankelijke, mooie melodieën met experimentjes. Dat proberen we zelf ook. We maken eerst de structuur van een lied zo zuiver mogelijk, en dan kleden we dat aan met arrangementen. Zodat je bij iedere keer luisteren kunt denken “hee, daar zit ook nog een geluidje.“

Beste dansnummer:

I Feel Love van Donna Summer, maar ik dans bijna nooit.

Troostplaat:

“Ik gebruik muziek niet om mij getroost te zien. Voor troost speel ik zelf. Of ik prefereer de stilte. Er is al zoveel muziek, overal, op straat. Dat vind ik verschikkelijk.“

Wat zouden mensen niet van je verwachten?

“Mensen denken vaak dat ik een vegetarisch meisje ben. Maar ik ben eigenlijk meer het bourgondische type.“