Brunel zeilt weer mee na drie etappes rust

De Brunel werd gisteren zesde in de zesde etappe van de Volvo Ocean Race.

Andere zeilers reageren schamper op de herintrede van het gerenoveerde jacht.

Onder zeilers werd er nogal meesmuilend op gereageerd. Ga maar na: is een race rond de wereld een serieuze krachtmeting als één van de deelnemers halverwege besluit drie etappes over te slaan om het jacht te renoveren, zodat het maanden later aan de andere kant van de wereld de wedstrijd kan hervatten - met een verbeterde boot?

Dat is precies wat er gebeurde met het Australische jacht van schipper Grant Wharington. De start verliep al uitermate moeizaam voor “Premier Challenge', zoals de 70-voeter aanvankelijk heette. Zonder sponsor, en met een jacht dat een dag voor de start nog niet gereed was voor een race rond de wereld, meldde de Australiër zich in november in de Spaanse wateren voor Vigo, als zevende boot. Op de ochtend voor de eerste etappe sleepte Wharington de Nederlandse sponsor Sunergy binnen voor zijn team, dat overwegend uit Australiërs en Nieuw-Zeelanders bestaat.

Maar een succes werd het niet. Het zeiljacht raakte tijdens de eerste etappes honderden mijlen achter. De onzekerheid groeide doordat de sponsor zich niet voor de hele race garant wilde stellen. Zo voer het jacht de eerste etappe naar Kaapstad onder de naam “Sunergy and Friends', de tweede naar Melbourne als de “ING Real Estate Brunel', en vaart het sinds april mee als de “Brunel' - ook naar een Nederlandse sponsor.

Het wekte dan ook geen verbazing dat Wharington in zijn eigen woonplaats Melbourne besloot het jacht uit de vaart te nemen. Dat gebeurde in februari, na de havenrace in Melbourne. Opvallender was het feit dat Wharington eind april wilde terugkeren in de race, met een zwaar gerenoveerde boot. Hij was bereid de 11,5 gewonnen punten in te leveren, én opnieuw inschrijfgeld te betalen (427.000 euro) als de vernieuwde boot zich in Baltimore weer mocht aansluiten bij het vloot.

Maar dat betekende dat de Brunel niet zou deelnemen aan de korte race naar Wellington, en ook niet aan de monsteretappes Wellington-Rio en Rio-Baltimore, als dat van de wedstrijdleiding mocht. Dat mocht. Ook de schippers van de andere boten gingen akkoord. En dus takelde Wharington de boot op de wal.

Hij huurde in Melbourne een loods, waar een bootarchitect twaalf dagen lang aan de slag ging met het jacht; zo werd het enkele, gefixeerde zwaard vervangen door twee ophaalbare zijzwaarden, de kiel werd aangepast en er werden nieuwe zeilen gemaakt - alles bedoeld om het jacht op volle zee sneller te maken.

De eigenzinnige schipper had wel een verklaring voor zijn besluit, dat overigens werd goedgekeurd door de wedstrijdleiding van de Ocean Race. “Het is een lastige beslissing, maar we winnen liever één etappe dan dat we elke keer maar een nummer zijn in de race“, verdedigde hij zich tegenover de pers. “Ik win liever één etappe dan dat ik elke keer vijfde, zesde of zevende word. Er is niets in het wedstrijdreglement dat ons tegenhoudt.“ Wharington heeft vooral zijn zinnen gezet op het verbreken van het 24-uursrecord van ABN Amro II, dat op 563 zeemijlen (1.042 kilometer) staat.

Terwijl de andere jachten zich door een woeste Stille Zuidzee ploegden, werd de vernieuwde Brunel met een Fins containerschip naar Baltimore verscheept. Daar werd het jacht tien dagen geleden uitgepakt om weer aan te sluiten bij de rest van het veld. Intussen werd de bemanning ververst met vier nieuwe leden.

Of de aanpassingen aan de Brunel veel hebben geholpen moet de komende weken blijken. In de havenrace in Baltimore eindigde de boot eind vorige maand als laatste, op een halve minuut van ABN Amro I. Wel had de Brunel tijdens de race even voor de “Black Betty' uitgevaren. “We zouden met de oude boot veel verder achterop zijn geraakt“, zei Wharington na de race. “Maar we zijn niet tevreden voordat we een keer over de finish varen met wat boten achter ons.“

De zes andere teams in de race lijken zich weinig zorgen te maken over de tussentijdse renovatie van de Brunel. De puntenachterstand haalt het jacht niet meer in tijdens de resterende etappes. “Ik denk niet dat hun boot heel anders zal zijn dan in Melbourne“, was de reactie van manager Neil Cox van ABN. “Ik denk niet dat ze genoeg tijd hebben gehad om de veranderingen uit te voeren die ze echt hadden moeten uitvoeren.“

Ook de andere tegenstanders hadden officieel weinig moeite met de herintredende Brunel. Maar irritatie was er ook. “Sommige mensen kunnen hier tegen zijn omdat zij punten kunnen pakken van de jongens die strijd hebben geleverd in de vloot“, zei Campbell Field van de Movistar. “Als zij ertussen komen is het net alsof een boot uit een andere klasse jouw vloot lastig valt, maar we kunnen er niets tegen doen.“ Martin Carter van Brasil I: “Ik weet niet waarom een team de race begint als die bijna is afgelopen.“

Ook andere zeilers schamperden dat de Brunel de race net zo goed had kunnen beginnen in Rotterdam, de laatste etappeplaats. De Brunel eindigde gisteren de korte etappe van Baltimore naar New York als zesde, voor ABN Amro II, die als laatste binnenkwam. De ABN Amro I won de race, voor Pirates of the Caribbean en de Brasil. Morgen vertrekken de jachten vanuit New York naar Portsmouth in het zuiden van Engeland. Begin juni worden de zeven zeiljachten in Rotterdam verwacht.

Nog drie etappes in Ocean Race NRC / JF / Bron: www.volvooceanrace.org

Volg de laatste etappes en bekijk beelden van de race op www.volvooceanrace.com

    • Rob Schoof