Waar is de muziek?

Het eerste wat je denkt: waar blijft de muziek? Stoned gaat dan wel over de Rolling Stone Brian Jones, maar van zijn muziek horen we niets. Prima, natuurlijk om hippe muziek van Traffic en Bob Dylan te horen, maar het ontbreken van Stones-muziek, op een paar door andere artiesten gezongen nummers na, wekt verbazing. Zouden de producenten het niet eens hebben kunnen worden over de prijs voor de muziekrechten?

Omslag DVD Stoned. Regie: Steven Woolley. Bridge Entertainment Group. **

Geen muziek, dan ook geen Stones moet debuterend regisseur Steven Woolley hebben gedacht. Mick en Keith zijn bijfiguren en de muzikale tweestrijd in de band - rock 'n roll tegenover de door Jones gepropageerde blues - krijgt nauwelijks aandacht. We moeten het doen met een psychologisch/psychedelisch portret van Jones en zijn klusser/oppasser/zelfverklaarde moordenaar Frank Thorogood. Het is wat karig, eerlijk gezegd. Net als het raadsel van Jones' dood nogal sober wordt onthuld.

Het wordt zo langzamerhand een invuloefening, de swinging sixties, met broeierige feestjes, hallucinaties en tripjes naar Marokko om in de woestijn tot jezelf te komen - niet alleen hierdoor dringt de associatie met Oliver Stones The Doors zich af en toe op. Maar waar The Doors swingt, gaat Stoned mank. Hoe aardig Leo Gregory als Jones ook vanonder zijn blonde pruik beurtelings muzikaal begeesterd en paranoïde speelt te zijn, Stoned is meer curieus dan goed.

DVD

Stoned. Regie: Steven Woolley. Bridge Entertainment Group.