Avondje stappen

hangover.jpgEn er was bezoek uit Nederland, dus gingen we een avondje stappen. Eerst naar restaurant Fresco. De zilveren zee van sportwagens voor de deur vormde al een indicatie, en inderdaad: het was prijzig. Maar wel lekker.

We probeerden club Totsjka, maar voor de deur zagen we waggelende en brakende tieners. ‘Punkconcert vanavond’, zeiden de portiers. ‘Jong publiek.’

Daarom verder naar Rotonda, pleisterplaats voor de Moskouse bohémien. Achter Leninski Prospekt 18 door een hek en over een bouwterrein: bijna onvindbaar. Bij de voordeur lagen CD’s van Baghwan te koop, in het grotachtige café zaten jongens met te veel gezichtshaar en meisjes met te veel piercings waterpijpen te roken in een sfeer die on-Moskous vriendelijk was. Boven, in de blote voeten-disco, kronkelde van alles in mistig black-light.

Kunstenaar Volodja schonk ons zomaar twee prachtige tekeningen. Ik kreeg bovendien zijn hoed en een aanzoek tot orale seks, wat ik afsloeg. Een van de gasten ging er wel op in, maar hem werd het door een meisje aangeboden.

Door naar Hotel-casino Orljonok, pleisterplaats van de Koreaanse maffia. Om vier uur ‘s nachts was het nog steeds spitsuur rond de honderden gokmachines en de zeventig roulette- en kaarttafels. Wij besloten nog een uurtje te bowlen. Collega R.R. won, ondanks zijn bijna bovenhandse werptechniek.

Het was inmiddels zes uur, de vogeltjes tsjirpten, de zon kwam op, Moskou ontwaakte. In een rammelende Zjigoeli bereikten we Oh la-la, een louche, maar toch huiselijke lapdance-tent. De danseressen lagen zoet in het velours te dutten, de zaak sloot binnen een half uur en toch eisten de portiers 600 roebel entree. Alleen voor een biertje dan? Nee. Het was eigenlijk ook wel mooi geweest.

Kom daar in Rotterdam eens om.

    • Coen van Zwol