(Wan)gedrag?

Wegens 'onsportief gedrag' is atlete Kristijna Loonen uit de EK-ploeg gezet. Is het terecht een sporter wegens (wan)gedrag uit een selectie te verwijderen?

Jacqueline Poelman, meervoudig Nederlands sprintkampioene: 'Als het waar is (herhaaldelijk uitschelden en beledigen van officials, collega-atleten en toeschouwers, red.), is het terecht. Niet alleen een sporter, geen enkel mens mag zoiets doen. Een atleet die voor het Nederlands team uitkomt, heeft een voorbeeldfunctie. In sport is niet alles geoorloofd om goed te presteren. Als dat zo zou zijn, kun je doping vrijgeven en heb je ook geen officials meer nodig om de regels te handhaven.'

Charles van Commenée, technisch directeur sportkoepel NOC*NSF, voormalig atletiekcoach: 'Het is terecht, zodra 'fair play' in het geding is. Bij sport horen ook bepaalde fatsoensregels. Goed dat de atletiekunie haar eerst een (officiële, red.) waarschuwing heeft gegeven en een kans tot gedragsverandering heeft geboden. De emotie snap ik wel; in de sport zoeken we allemaal de grenzen op. Maar je moet wel binnen bepaalde fatsoensnormen blijven. Het is onprofessioneel. Een professionele attitude betreft ook een goede omgang met collega's, technische staf, officials en publiek. Topsporters hebben een verantwoordelijkheid. Winnen doe je niet alleen voor de camera's.'

Kamiel Maase, marathonloper: 'Bij een ontlading in het heetst van de strijd kunnen allerlei dingen gebeuren. Het is niet erg als er een keertje wat gebeurt. Maar als je bij herhaling in dezelfde fouten vervalt, ondanks meerdere waarschuwingen, is het terecht dat je uit de selectie wordt gezet. Zij heeft in gesprekken (met atletiekunie en coaches, red.) aangegeven haar gedrag te zullen verbeteren. Dat is niet gebeurd. Ik begrijp het besluit van de atletiekunie met het oog op de voorbereiding op de EK. Als iemand in de groep een 'stoorfactor' is en een trainingskamp daardoor wordt verpest, kan de hele ploeg onder de maat presteren. Dit soort zaken hebben te maken met omgangsvormen en goed fatsoen en zijn niet voor 100 procent in regeltjes te vangen. Ergens is een grens, dat is een gevoelskwestie.'

Raymond Atteveld, oud-profvoetballer: 'Het is terecht iemand wegens wangedrag uit de selectie te zetten. Als teamsporter spreek je je collega's aan en daarbij kun je over de schreef gaan. Ik heb mijn ploeggenoten wel eens behoorlijk aangepakt en zij mij ook. Voor een individuele sporter is het anders. En dit soort teksten (Loonen maakte toeschouwers naar verluidt uit voor 'kutwijf' en 'kankerhoer', red.) naar toeschouwers roepen, is uit den boze. Het publiek is er voor jou.'

John van Lottum, tennisprof: 'Een bond doet zoiets niet na één incident. Ik neem aan dat het niet de eerste keer was, en dat zij weet wat wel en niet wordt geaccepteerd. Dan moet je ook de consequenties accepteren. Ik heb zelf de grens (woorden met scheidrechter, red.) ook wel eens overschreden, en ging akkoord met een waarschuwing of boete als dat terecht was. Je opwinden is soms nodig om jezelf op te peppen, maar het kost ook veel energie. Raar dat een langeafstandsloper daar nog de energie voor heeft. Het is een moeilijke balans. Men vraagt om emotie in de sport, maar op het moment dat dat zich uit - bij het afreageren van frustraties of teleurstelling - zijn er weer mensen die zeggen dat dat niet kan. Oud-sporters hebben er meer begrip voor. Bestuursleden en officials, wat ambtelijke figuren, vinden sneller dat zoiets niet bij de etiquette van de sport past.'

Leon Simons, korfbalinternational: 'Ik begrijp dat sporters die dat in zich hebben een bepaalde drive hebben om zover te gaan om te winnen. Maar het moet binnen de perken blijven. Voordeel van een teamsport is dat je coach en teamgenoten de grenzen aangeven. Je kunt wel eens te ver gaan, maar dan horen daar excuses bij. Ik ben zelf rustiger geworden (Simons wees medespelers soms verbaal terecht, red.). Ik heb nog wel eens een uitspatting, maar niet meer zoals vroeger. Mijn teamgenoten hadden er wel begrip voor, omdat ik bezig was die uitspattingen te reduceren. Als je geen verbetering toont, is de acceptatie weg.'

    • Pieter de Vries