Waar anders dan in Axel?

In Zeeuws Vlaanderen viert Joep Habets de opening van het aspergeseizoen

De eerste asperges van het jaar eten we in Axel. Waar anders dan in Axel? In Noord-Limburg, in West-Brabant, in de streek rond het Belgische Mechelen, om een paar klassieke aspergeregio's te noemen. Maar wij zijn nu eenmaal in Axel, iets onder Terneuzen.

We zijn daar niet alleen, de parkeerplaats van restaurant Zomerlust staat op zondag rond het middaguur vol Belgische auto's. Gelukkig is er nog net één tafeltje vrij. Het publiek bestaat uit Vlamingen die eer bewijzen aan de gastronomie en aan de kunst van het langdurig tafelen, waarbij de dames het hoogste woord voeren. Van buiten oogt Zomerlust rustiek, van binnen is het eigentijds. Strak is het niet, maar comfortabel en genoeglijk is het zeker. Een voortreffelijke gastheer, attente bediening, royale broodverstrekking en een gulle hand van schenken bij het wijnarrangement zijn een paar pluspunten van Zomerlust. Laten we de wat rijpere pianiste ook niet vergeten. Met verve legt ze zich toe op de evergreens van vroeger. En elke blik in haar richting beantwoordt de Pia Beck van de Westerschelde met een zwoele glimlach.

Officieel is het aspergeseizoen half april begonnen, maar de vaart zit er nog niet echt in. Geef de asperges eens ongelijk dat ze met het kille voorjaarsweer diep in hun aspergebed blijven liggen. Restaurant Zomerlust is er desondanks in geslaagd voor 55 euro een aspergemenu van vijf gangen samen te stellen. In een geslaagde afwisseling komen de asperges in verschillende gedaantes, rollen en bereidingen tot ons. Zo zijn er witte en groene asperges. De laatste zijn in de opening van het menu verwerkt in een salade met kreeft, aardpeer, oude Beemsterkaas en een lichte kerriesaus.

De witte asperges presenteren zich als een soepje in het trio van amuses. In andere bereidingen zijn ze gebakken of gekookt. In het tweede gerecht vormen gekookte asperges een vlot waarop lichtgerookte Sint-Jakobsschelpen in een beurre blancs-saus drijven. De saus heeft een prettig lichtzure toets die het natuurlijk zoetje van de asperges en de Sint-Jakobsschelpen flatteert. Mocht er kritiek zijn dan geldt dat het ontbreken van een lepel, met mes en vork is het lastig de saus ten volle te genieten. In de loop van het menu klimt de smaakintensiteit. Bij het derde gerecht zijn de asperges gebakken met een stukje ganzenlever. Er zit een joyeuze jus bij dit ensemble van even zachte als rijke smaken. De asperges vervullen een gedeelde hoofdrol, in het hoofdgerecht hebben de asperges weer een bijrol. Hier vieren ze de lente samen met fraai rosé gebraden vlees van een lam dat op zilte weiden heeft gegraasd. Het is bijna net zo sappig als het Vlaams van de ons omringende dames. De begeleidende zeekraal versterkt de coleur locale.

Niets ten nadele van het dessert van mascarpone-ijs, vanillebavarois en frambozen, maar het kan als happy end van de maaltijd niet tippen aan de zeer kloeke amandelkrul die als traktatie bij de koffie wordt geserveerd. Ondertussen brengt onze Pia Beck met een medley van chansons van de onvergetelijke Edith Piaf de stemming er goed in. Een van de Vlaamse dames waagt zelfs een dansje. Het wordt tijd om op te stappen.

Restaurant Zomerlust, Boslaan, 1 Axel, 0115 561693
    • Joep Habets