Verrassend soft

Het lijkt een megalomane titel, Stadium Arcadium voor een dubbelalbum met 28 nummers en meer dan twee uur muziek. De pophistorie kent genoeg excessen van artistieke grootheidswaan als zes plaatkanten Sandinista! door The Clash of het topzware Use Your Illusion 1&2 van Guns'N Roses; zelfs de briljante Witte Dubbel van The Beatles zakte dramatisch in bij Rocky Raccoon en The continuing story of Bungalow Bill. Maar de Red Hot Chili Peppers presteren het bijna onmogelijke met een omvangrijk en ambitieus werkstuk dat eigenlijk geen zwakke momenten kent. Vooral de liefhebbers van de latere popfase van de al ruim twintig jaar actieve rockgroep uit Los Angeles komen aan hun trekken. Funk en psychedelische rock naar het voorbeeld van George Clinton en Jimi Hendrix zijn nog wel sluimerend aanwezig, maar als geheel klinkt Stadium Arcadium verrassend soft voor een band die zich voorbereidt op een van de grootste stadiontournees ooit.

AMBITIEUS WERKSTUK: Red Hot Chili Peppers Foto AP ** CORRECTS SPELLING IN NAME OF GROUP ** Red Hot Chili Peppers' Anthony Kiedis, center, sings next to Michael Balzary, left, and Chad Smith, during the first concert of the group in Europe to present the new album, Stadium Arcadium, in Bilbao, northern Spain, Tuesday, April 18, 2006. (AP Photo/Alvaro Barrientos) Associated Press

Sinds Under the bridge (1992) bezitten de Red Hot Chili Peppers het patent op een Californische popsound die aantrekkelijk, melodieus en radiovriendelijk maar ook donker, getergd en straatwijs kan klinken. Veel van Stadium Arcadium ligt in het verlengde van de hitformule van Californication en By the way, met name de single Dani California en het fraai meerstemmige She looks to me. Om niet geheel duidelijke redenen is de dubbelaar verdeeld in een Jupiter- en een Mars-helft. Donder, bliksem en oorlog zijn niet de meest voor de hand liggende assiociaties bij deze wollen lappendeken van weldadige popmelodiëen. Funk in de trant van Give it away is er in Hump de bump en Storm in a teacup, gitarist John Frusciante gaat op zijn Hendrix-waardigst tekeer in Torture me en producer Rick Rubin zag erop toe dat typische Peppers-ballades als Slow cheetah en Hard to concentrate niet ontbreken. Het album zakt een beetje in bij Strip my mind en Especially in Michigan, invuloefeningen voor een rockgroep die van alle markten thuis is en soms comfortabel kan leunen op het eigen verleden. Belangrijkers is dat Stadium Arcadium doet wat het belooft: een monumentaal beginpunt bieden voor boeiende stadionconcerten die op grond van het hier gebodene minstens twee uur mogen gaan duren.

Red Hot Chili Peppers: Stadium Arcadium (Warner) ****