De lezer schrijft over plaatsen van ingezonden stukken

Op 11 april schreef Paul Hoebink op de opiniepagina over de conclusies van de Commissie-Dijkstal, die de mogelijkheden van resultaatmeting in ontwikkelingssamenwerking onder de loep had genomen. Er is daarna geen enkele reactie op dit stuk gepubliceerd, terwijl er toch minstens één is ingestuurd: de onze. Die bijdrage, waarin we Hoebinks stellingname ('Resultaatmeting is overmoedig, dus doe maar niet') bestreden, werd afgedaan met een weinig genereus aanbod van de dienstdoende redacteur om er een (veel kortere) ingezonden brief van te maken, en dan zou plaatsing 'worden overwogen'. Tja. Thanks, but no thanks.

Maar het gaat me niet om de plaatsing van ons eigen stuk. Het gaat erom dat geen enkele reactie op Hoebinks artikel de opiniekolommen heeft gehaald. De vraag dringt zich dan ook op wat eigenlijk het beleid is ten aanzien van die opiniepagina's. Je zou hopen dat die bedoeld zijn voor discussie, maar in dit geval ging het er kennelijk meer om één bepaald standpunt te ventileren en weerwoord te mijden: de discussie werd niet zozeer gesloten, als wel niet eens geopend.

Jammer: na de reportage van november 2005 over het gebruik van SHO-gelden in Kosovo dachten we dat ook NRC Handelsblad het debat over de (meting van) resultaten van ontwikkelingssamenwerking zeer relevant vond. Maar kennelijk heerst ter redactie eerder het motto: 'Alle opinies zijn gelijk, maar sommige opinies, en zeker die van bekende opinion leaders en onze eigen redacteuren, zijn gelijker dan andere.' Het is maar wat je een slijpsteen voor de geest noemt.

Jur Schuurman

Agriterra, Arnhem

De krant antwoordt

Mij bekruipt het gevoel dat deze lezer een kans op een weerwoord zélf heeft laten schieten. Op zijn ingezonden stuk kreeg hij destijds het volgende antwoord: 'Geachte ..., Dank voor de bijdrage die wij echter niet in deze omvang kunnen plaatsen. Indien u hem wilt bekorten tot 250 woorden waarin u puntig reageert op het desbetreffende artikel, zullen wij overwegen hem te plaatsen als ingezonden brief. Met vriendelijke groet,' etc. Misschien dat 'overwegen' deze lezer onvoldoende genereus voorkomt. Maar ik vind onze reactie toch positief van toon. Wie dan zegt 'Bedankt, maar nee bedankt' weet ook wat hij dan krijgt. Namelijk niks. En aangezien het stuk van Hoebink verder geen enkele reactie uitlokte, was de discussie inderdaad meteen gesloten. Soms gaat dat zo.

Ik ben er ook niet voor om delezer te laten toezeggen dat we diens in te korten reactie zeker zullen plaatsen. Soms is het tot brief ingekorte artikel namelijk ook niet te begrijpen. Maar in beginsel staan we open voor reacties, zoals ook uit de opiniepagina dagelijks blijkt. Dat het de krant er kennelijk om zou gaan om maar één opinie te laten horen, is in z'n algemeenheid niet waar en overigens niet erg sterk beargumenteerd. Weliswaar is het stuk van deze lezer niet geplaatst en bleef het in dit geval bij één stuk met één opinie, maar dat is geen beleid.

Soms treft een opiniestuk dovemansoren, zoals nu. We voelen ons ook niet verplicht om discussies af te dwingen door meerdere auteurs te vragen over één thema te schrijven. Wel ontmoedig ik redacteuren, voor zover geen columnist of commentator, altijd zoveel mogelijk om ook opiniestukken te schrijven.

De opiniepagina is vooral een platform voor buitenstaanders. Ik vind dat lezers ook niet de indruk moeten krijgen dat redacteuren die op de nieuwspagina's schrijven, dat doen vanuit een bepaalde visie die ze op de opiniepagina motiveren.

Het scheiden van feiten en meningen is al lastig genoeg.