de golfclub

Waar de mens zijn schop of bulldozer in de grond steekt, is er sprake van belangeloze natuur-ontwikkeling. Zo ook bij de Nieuwegeinse Golf Club, zesentwintig hectare groot en aangelegd in een, voorheen vlakke polder. Een heuvel hier en een heuveltje daar, wat inhoud dat op weer andere plekken gaten ontstaan en zand, struiken, bomen en een grastapijt worden aangevoerd. Water, dat hoeft niet, regen vult vanzelf de sloten en vijverpartijen. Het eindresultaat, ontworpen door de in de golfwereld alom gerespecteerde meneer Rijks, is niet alleen een tweede huis en tuin voor de clubleden geworden, ook de dieren voelen zich er in toenemende mate thuis. Solitaire reigers, een zwanenpaar, wilde eenden waaronder enkele kuifeenden, futen en de onvermijdelijke, permanent vechtende en elkaar jennende waterhoentjes. Een jagende torenvalk, verschillende soorten vissen, muizen en een spreekwoordelijk uitdijende populatie konijnen. Dat alles huppelt, zwemt, graast, vliegt en poept waar het maar wil, trekt zich niets aan van de golfregels en spelers. De lente is aangebroken en dat betekent bij mens en dier: voortplanten! De meeste clubleden hebben (helaas?) de leeftijd bereikt waarop de belangstelling lichtjes verflauwd, de dieren op en rondom golfterrein zetten onvermoeibaar een lentesprint in. Er wordt wat afgeflirt, bevrucht, genesteld, eieren gelegd. En vervolgens warm gehouden, zoals het hoort bij dier én mens.

De broedende zwaan wordt ongestoord gelaten. 2/5/2006 Foto Freddy Rikken Golfclub NGC Nieuwegein Broedende zwaan - fuut - golfers Rikken, Freddy

Tiende aflevering in een serie over de Nieuwegeinse Golf Club