Bejaarden in een villa

Goede doelen zijn heilig in Nederland. Daarom mag je in het openbaar niet twijfelen aan de oprechtheid en armlastigheid van mensen, verenigingen, stichtingen en instellingen die geld inzamelen om de vele noden van medemensen te lenigen, waar ook ter wereld.

Wie een ordinair doel, bijvoorbeeld met zeer geringe inspanningen zo veel mogelijk geld verdienen, weet te combineren met een zogenaamd goed doel zit op rozen. Je benadrukt het leed met schrijnende foto's of filmpjes, of een enorm aantal lijders of slachtoffers (niemand controleert dat cijfer), en geen mens durft te weigeren om iets bij te dragen. Alle beetje helpen tenslotte.

Bedrijfseconomisch gezien is het leed van anderen uitgegroeid tot een welvarende branche waar miljarden in omgaan en psychologisch slimme (televisie)marketing het succes bepaalt. Kijk maar naar de loterijen en inzamelingen op de televisie. Een middelmatige presentator kan via die weg uitgroeien tot een mensenreddende superman of vrouw die overal zijn zegje mag doen.

Zelden vragen mensen zich af of hun geld terechtkomt bij de juiste behoeftigen en of er niet te veel aan de strijkstok blijft hangen. We zijn op dit gebied gehersenspoeld. Immers, wie durft een straatcollectant uit te leggen dat hij beter een uurtje kan gaan wandelen met mensen die nooit buiten komen.

Of de verkoper van een daklozenkrant bij de ingang van een supermarkt te vertellen dat hij met werken meer kan verdienen.

Een apart onderdeel van deze branche is het fiscaal vriendelijk schenken aan goede doelen, al tijdens je leven of pas na je overlijden. Dan gaat het meestal niet om kleine beetjes, maar om flinke bedragen of waardevolle eigendommen, tot aan vele miljoenen toe. De beoogde professionele ontvangers kennen de voordeligste (sluip)routes om een vermogen over te hevelen. Dit lijkt veel op een ingewikkeld financieel maatwerkproduct.

Waarom doen mensen dit? Bijvoorbeeld omdat ze geen langstlevende partner of kinderen hebben. Of niets na willen laten aan familie en kennissen. Uit ideële overwegingen. Of om via een constructie en een goed doel voordelig geld na te laten aan een of meerdere personen die anders langs de gebruikelijke weg veel schenkingsrecht of erfenisbelasting betalen. Wie hier meer over wil weten, kan langsgaan bij een notaris, de betreffende boeken van de Consumentenbond raadplegen of via Google surfen op internet.

Maar waarom zou je dit zo doen? Wordt je geld pas na je dood verdeeld, dan moeten de begunstigden misschien (te) lang wachten, bijvoorbeeld wanneer je de honderd haalt en zij allang dood zijn. Geef je geld aan een goed doel, dan weet je nooit wie en wanneer er uiteindelijk van profiteert.

Waarom kies je de goede doelen niet in je directe omgeving? Niet voor straks, maar vandaag nog. Je mag iedereen onbelast 2.606 euro (in 2006) per jaar schenken. Maak eens een lijst van tien of meer eigen goede doelen. Een sportclub, een clubhuis, een ver familielid dat amper te eten heeft. De dierenopvang.

Of stuur de kinderen van iemand op vakantie. Huur een keer vervoer voor (bejaarde) mensen (in een tehuis) die nooit of weinig buiten komen, en ga zelf mee op pad. Er zijn meer goede, naaste doelen dan je denkt.

Wie echt en op stand wat wil doen, huurt in een mooie, warme omgeving een enorme villa met zwembad voor 10.000 euro of meer en nodigt iedereen uit die daar behoefte aan heeft. Bijvoorbeeld die bejaarden. Vergeet dan niet om een badmeester, een tolk en enkele helpers in te huren, want je hebt je handen vol aan zo'n stel eigenheimers.