Laconiek tegenover kinderprostitutie

In een vorige week gepubliceerd rapport van de Verenigde Naties worden de internationale routes van mensensmokkel in kaart gebracht. Nederland bevindt zich samen met Duitsland, België en Italië in de top-10 van bestemmingslanden. Volgens schattingen van het medisch tijdschrift The Lancet bedraagt het aantal kinderen dat wereldwijd wordt geprostitueerd inmiddels 10 miljoen. Als er niets tegen wordt gedaan, zal deze vorm van mensenhandel door de oprukkende globalisering en de almaar toenemende mobiliteit alleen maar erger worden.

Het gaat om pure slavernij, waar men in West-Europa opvallend laconiek tegenover staat. Natuurlijk stelt minister Donner van Justitie alles in het werk om de mensenhandel in Nederland aan te pakken. Er is zelfs een actieplan. Maar hoe moet het met de naar schatting een half miljoen kinderen die alleen al in India opgesloten zitten, in een bordeel zoals Geeta Gosh? Zij vertelt haar verhaal aan de New York Times` -columnist Nicholas Kristof (een video is te zien op www.nytimes.com/kristof).

Geeta is opgegroeid op het platteland van India. Ze is nauwelijks naar school geweest, en kan daardoor niet lezen of schrijven. Meer dan de helft van de meisjes en vrouwen in India is analfabeet. Op haar twaalfde werd Geeta naar een schoonheidssalon gebracht om haar `wat mooier` te maken. Vervolgens werd ze in een bordeel opgesloten met een Arabische man die haar maagdelijkheid had gekocht. Maagden gaan in India van de hand voor 500 dollar of meer. De man verkrachtte haar, vervolgens weer, en de verkrachtingen hielden langer dan een maand aan.

Na die eerste klant werd Geeta Gosh nog drie jaar lang in dezelfde kamer in het bordeel vastgehouden en met stokken geslagen. De bordeelhouder dreigde dat hij haar in stukken zou snijden en zou wegspoelen in de afvoerpijp naar het riool als ze probeerde weg te lopen. Na drie jaar mocht Geeta op straat voor het bordeel werken, maar de politie om hulp vragen durfde ze niet. Die waren op de hand van de bordeelhouder. Uiteindelijk lukte het haar om te vluchten met één van haar klanten, een Indiase taxichauffeur, met wie ze nu getrouwd is en kinderen heeft. Beslist een `happy ending`, want voor de meeste meisjes en jongens komt aan het leven in een bordeel pas een einde als ze, door klanten besmet met hiv, ziek worden en doodgaan.

Kamagurka tekende na de tsunami een dikke drijvende man op wiens buik twee kleine jongetjes stonden met als kop: `Thailand: twee kinderen gered door Duitse pedofiel`. De sekshandel met kinderen, vooral meisjes maar ook jongens, in landen als Cambodja en India wordt aangejaagd door toerisme uit het Westen. Het enige wat wij doen is bij wet regelen dat Nederlanders die zich in het buitenland aan minderjarigen vergrijpen, ook in Nederland vervolgd kunnen worden, maar in de praktijk gebeurt dat nauwelijks. Het is een wassen neus om onze schaamte te bedekken.

Hulp voor de slachtoffers van gedwongen prostitutie werpt in de praktijk nauwelijks vruchten af. Ze schamen zich vaak te veel om terug te gaan naar hun familie, hebben geen opleiding of middelen van bestaan. Bevrijd uit het bordeel zijn hun vooruitzichten allesbehalve rooskleurig. Effectiever is het om te proberen het aantal nieuwe slachtoffers van de seksindustrie terug te dringen, door bordeelhouders die minderjarigen seksueel exploiteren genadeloos aan te pakken. Dat is op zich een taak van de lokale politie en justitie, en die zijn vaak corrupt, zoals de fractievoorzitters in maart tijdens hun werkbezoek aan India al hebben kunnen constateren. Het Westen moet daarom de regeringsleiders van die landen stevig onder druk zetten, zodat zij zorgen dat er eindelijk werk wordt gemaakt van de rechtshandhaving.

Europa weet heel goed hoe dat moet. Het is de Europese ministers van Financiën bijvoorbeeld lang een doorn in het oog geweest dat andere landen een bankgeheim hebben en zij zo in eigen land een paar armzalige belastingcenten mislopen. Europa heeft de landen met een bankgeheim stuk voor stuk in een diplomatieke wurggreep genomen totdat ze onder de druk bezweken en hun bankgeheim prijsgaven of zelf een belasting op spaartegoeden invoerden.

Stel je eens voor dat al die Europese ministers zich de afgelopen vijftien jaar met evenveel toewijding en vlijt hadden ingezet voor de strijd tegen kinderprostitutie en mensensmokkel. Zoals de Amerikanen zeggen: you pick your battle.

In de Verenigde Staten is `sex trafficking` een hot issue geworden, omdat evangelistische christenen bij president Bush op actie hebben aangedrongen. Bush heeft - méér dan welke andere Amerikaanse president en méér dan Europa - zijn invloed aangewend om landen te dwingen hard op te treden tegen kinderprostitutie en mensenhandel.

Overigens heeft het feit dat een half miljoen kinderen in India in bordelen zitten opgesloten Bush er twee maanden geleden niet van weerhouden een kernwapenovereenkomst met de Indiase regering te sluiten, net zomin als het feit dat India categorisch weigert het non-proliferatieverdrag te ondertekenen.

En dan Lange Frans nog. Vandaag worden op verschillende plaatsen in het land popfestivals gehouden. Rapper Lange Frans is niet welkom in Haarlem, omdat hij vorige maand tijdens een optreden iemand uit het publiek klappen verkocht nadat die een ijsblokje had gegooid. Devideopnamen van het voorval bevatten behalve beeld ook geluid, en duidelijk was de tekst te horen die Lange Frans rapte: “Je moet me pik zuigen met twee handen, met veel spuug en zonder tanden.“ Briljant. Welke bevrijding dacht de organisatie van Bevrijdingspop eigenlijk te vieren?

Heleen Mees is jurist en publicist en woont in de Verenigde Staten.

    • Heleen Mees