Opinie

    • Youp van ’t Hek

Groene Hijger

Als ik burgemeester van Blaricum was, zou ik ook straalbezopen naar mijn werk gaan. Lijkt me verschrikkelijk om je de hele dag bezig te moeten houden met de oprijlaanproblemen van allerlei Paarlbergjes en andere witwassers. Ik zou ook eerst een paar stevige neuten nemen voor ik me naar mijn werk sleepte. Burgemeester van een dorp waar elke bewoner een Appeltje voor de dorst aan zijn wand heeft hangen. De Appeltjes die dit weekend door de dood van de schilder in waarde zijn verdubbeld. Wat dat betreft valt zijn dood goed in die kringen. Maar in zo’n dorp burgemeester spelen. Dat kan niet nuchter.

Moest wel vreselijk lachen om de Noord-Hollandse commissaris van de koningin Harry Borghouts, die onmiddellijk met het voorstel kwam dat alle burgemeesters een chauffeur moeten hebben. Het is volgens Harry toch verschrikkelijk dat een burgemeester niet eens rustig kan zuipen tijdens zijn werk. Wat een wantoestand. Heel goed dat GroenLinkse Harry dit probleem aan de kaak stelt. Ik wil daar graag op drinken.

Over wantoestanden gesproken. Begreep dat cruisende homo’s in het Amsterdamse natuurgebied De Nieuwe Meer veel overlast ondervinden van de daar neergestreken groene reiger. Dit vogeltje trekt veel bekijks en dat is vervelend voor de privacy van de elkaar anoniem bespringende bosjesnichten. Staan ze net even lekker aan elkaar te hutseflutsen komt er twee bomen verderop een zeldzaam reigertje zitten! Dan zeg ik: wie was hier het eerst? Precies! Dus wie moet er wegwezen? De groene reiger. Daarbij hoort dat vogeltje in Midden- en Noord-Amerika. Misschien is een vogelverschrikker een idee. Een pop van een nog niet opgepimpte Rita Verdonk die het asielzoekende vogeltje de stuipen op het bange lijfje jaagt. Nee, de natuur gaat voor alles. Eerst de hijger dan de reiger.

Over Kroesen gesproken. Neelie zit politiek en financieel in de shit door ene Jan-Dirk Paarlberg. Ik begrijp dat de eerste miljoenen van deze miljardair een indirect erfenisje van mijn overleden collega Wim Sonneveld waren. Door Willem bij elkaar gezongen centen. Dus die Paarlberg is gewoon weer een of andere rijkeluiskakker met aangewaaid geld. In zijn geval had ik dan toch mijn naam veranderd in Willem Parelberg. Uit respect voor mijn oorspronkelijke mecenas.

Jan-Dirk Paarlberg is volgens de politie gelieerd aan de heer Willem Holleeder. Een naam die bij ons in Amsterdam overigens wonderen doet. Ik wilde vorige week op Koninginnedag mijn oude meuk verkopen, maar had geen zin om al te vroeg op te staan. Dus had ik op de hoek van de Leidsestraat en Prinsengracht met vette letters op de stoep gekrijt: Gereserveerd Familie Holleeder. En inderdaad. Geen enkel probleem. Toen ik tegen twaalven met mijn muf meurende zolderinhoud kwam aanlopen was er een strook van zeker honderd meter trottoir geheel vrij. Mijn buurman vroeg of hij tien procent van zijn opbrengst moest afstaan? Heerlijke dag.

Over een heerlijke dag gesproken. Morgen neemt Danny Blind groots afscheid van Ajax. Guus Hiddink heeft zijn PSV opdracht gegeven de wedstrijd met 4-0 te verliezen. Uit solidariteit met de ras-Ajacied Blind. Twintig jaar is Danny aan de Amsterdamse club verbonden geweest. Twintig jaar! Lief en leed heeft hij daar gedeeld. Dat hij, gezien het belabberde voetbal van zijn team, eruit moet kan hij misschien nog begrijpen. Dat snap ik zelfs. Maar de manier waarop is zo beneden alle peil. Een weken lang zwijgend bestuur van kiekeboe spelende mannen. Een man als Blind zo bot de deur wijzen! Het kan niet en het mag niet. Een man als Jaakke heeft niks te zoeken bij een voetbalclub. Hij moet terug naar de contreien van het oh-zo-keurige Gooi vol makke kakkers. Met een icoon als Blind ga je beschaafd om. Over ontslag valt altijd te discussiëren, maar over de manier waarop niet. Het is Danny Blind meneer Jaakke. Een man in de categorie Swart, Cruijff en Keizer. Maandag begint het Leidseplein te zingen en de Arena zal komend seizoen doorzingen tot Jaakke huilend vertrekt. Het wordt de eerste fluwelen supportersactie. Waar hij heen moet? Richting Blaricum. De buurt waar hij hoort. En daar lekker zuipen met de burgermoeder en haar chauffeur. Proost!

    • Youp van ’t Hek