Fastest Indian

Een heerlijke geur van smeer en roest hangt over The World's Fastest Indian, dat weinig met indianen te maken heeft maar alles met zuigers, cilinders en slijptollen. In zijn schuur vol oude spullen sleutelt de Nieuw-Zeelandse zestiger Burt Munro (Anthony Hopkins) al een eeuwigheid aan zijn Indian, een antieke legermotorfiets die hij zo heeft opgevoerd dat hij er in 1967 een snelheidsrecord mee vestigt op de spiegelgladde zoutvlaktes van Utah.

Burt Munro op zijn ‘Indian’ in Utah Scène uit ‘The World’s Fastest Indian’ met Anthony Hopkins in de hoofdrol scene uit de film Burt Munro : The World's Fastest Indian FOTO: Independent Films Anthony Hopkins Independent Films

De mooiste scènes zijn die waarin Munro de liefde verklaart aan zijn verzamelde rommel. Hij bewaart alles, want zelfs de kurk van een cognacfles kan nog wel eens van pas komen bij een of andere spoedreparatie.

Tijdens zijn reis naar Utah heeft Munro, die echt heeft bestaan, alle cynisme overboord gegooid. Zijn goedmoedigheid werkt aanstekelijk op iedereen die hij ontmoet, van de travestiet tot de Vietnamsoldaat. De niets aan de hand soundtrack is een nodeloos hulpmiddel om de kijker in te palmen, want het innemende spel van Hopkins kan het heel goed stellen zonder opgewekt gepingel.

Regisseur Donaldson weet de spanning er goed in te houden door een effectief trucje: er dreigt constant iets mis te gaan - problemen bij de douane, een oververhitte uitlaat - maar alle problemen verdwijnen doordat Munro ontwapenend beleefd blijft en overal de tijd voor neemt. Zo is The World's Fastest Indian niet alleen een film over snelheid maar vooral een pleidooi voor onthaasting.

Regie: Roger Donaldson. Met: Anthony Hopkins, Saginaw Grant. In: 10 bioscopen.