Wie is die Alec toch?

Onlangs werd ik door Windows Live uitgenodigd voor een exclusief etentje, omdat ik een invloedrijke weblogger ben. Toen ik uitgelachen was, besloot ik te gaan. Invloed? Laatst bracht mijn link naar de petitie-site voor Taïda Pasic veel handtekeningen op, maar we weten allemaal hoe het is afgelopen.

Als stukjesschrijver op een volstrekt reclamevrije log stak ik behoorlijk af bij de andere genodigden, mannen uit de marketinghoek van het internet. Zij gooiden hun palmpjes, telefoontjes en cameraatjes op tafel. De man naast mij vond mijn Succesagenda “grappig'.

Niet alleen Windows Live gaat ons leven veranderen, ons leven zélf gaat veranderen en daarbij helpt Windows Live ons. Je eigen, complete startpagina, zei de frontman. Zijn horloge gaf drie tijdzones aan. Gisteren in Kopenhagen, morgen in Tokio. De leider geloofde in ons, want “We in this room are probably the bleeding edge of the early adopters of the internet“.

Ik voelde me steeds meer op mijn plek. Zeker toen ik me afvroeg waarom hij het toch steeds over Alec had, waar het uiteindelijk om Outlook bleek te gaan. Nog steeds was mij niet helemaal duidelijk wat Windows Live precies was. Ter compensatie hoorde ik mezelf aan de ober vragen hoe de wijn heette.

Privacy, een heikel punt. De frontman had daar natuurlijk over nagedacht. “Als ik bijvoorbeeld aan my lady vertel dat ik zit te werken op kantoor en ik ben eigenlijk sporten, dan moet Windows Live dat voor mij bedenken.“ Iedereen knikte beangstigend instemmend. Het moet ergens zijn misgegaan.

Ik was blij dat iemand anders durfde te vragen wat nou echt het voordeel was van Windows Live. “Dat je met één klik kunt zien what the hell is going on in your world“, zei de frontman.

Met het schrikbeeld dat ik binnenkort een internetpagina nodig heb om te weten wat er in mijn wereld gebeurt, verliet ik de eetzaal. Als de Bill Gates maffia maar niet denkt dat ik mijn Succesagenda inlever.