We willen dit niet in de VS

Maandag is in de VS gedemonstreerd tegen hardere maatregelen tegen illegale immigranten. Het beperkte succes ervan laat zien dat een meerderheid die verharding steunt, vindt James Pinkerton.

De demonstraties van immigranten maandag zullen worden herinnerd als een keerpunt. De pro-amnestie-, tegen-controle-coalitie gokte dat ze de straat op kon gaan en de meerderheid van de Amerikanen zo kon intimideren dat ze zouden terugkomen op plannen om de immigratiewetten aan te scherpen. Het was een grote gok van de open-grenzen-coalitie - en ze verloor.

“Het zal om tientallen miljoenen mensen gaan, van kust tot kust“, voorspelde Javier Rodriguez, een woordvoerder voor de organisatie.

Maar van de demonstraties en werkonderbrekingen die alles zouden platleggen is weinig terechtgekomen, omdat de Spaanstalige gemeenschap verdeeld is over de betogingen, en over immigratie. Zoals de meeste Amerikanen begrijpen veel Spaanstaligen dat enige instroom wel goed is, maar een overstroming ongezond. Het is het verschil tussen drinken en verdrinken. En natuurlijk zijn protesten met de Mexicaanse vlag verzekerd van een tegenreactie van degenen die willen dat de Amerikaanse vlag hoog wordt gehesen.

Zonder enige twijfel hebben de Verenigde Staten de afgelopen decennia geprofiteerd van immigratie. Misschien was het positiefste effect hiervan wel dat deze nieuwe Amerikanen, die stonden te springen om hier te komen, de veerkracht van de Amerikaanse droom bewezen. Veertig jaar geleden riepen linkse critici dat dit land vreselijk racistisch was; in 1968 verklaarde de Kerner Commissie, een groep van limousine-liberalen bijeengebracht door president Lyndon “Great Society' Johnson om blank Amerika een schuldgevoel aan te praten, dat zich in de Verenigde Staten “twee samenlevingen aan het vormen waren, één zwart, één blank, gescheiden en ongelijk“. De waarheid was precies andersom: Amerika was aan het integreren, zich aan het openstellen, ook al lagen de Afro-Amerikanen nog steeds achter. Maar het sterkste bewijs dat de VS een kleurenblind land van mogelijkheden is, kwam van de immigranten, die bijna allemaal niet blank waren.

In veel steden bewezen Koreaanse Amerikanen dat je met succes winkels voor delicatessen en huishoudelijke artikelen kon drijven in uiterst moeilijke stadswijken. En je hoeft maar door een willekeurig hightechbedrijf te lopen om te zien dat veel - vaak de meeste - medewerkers niet blank zijn. En veel van deze immigranten zijn meer dan loonslaven; Vinod Khosla, geboren in India, was in de jaren '80 medeoprichter van Sun Microsystems. Nu is hij een van de toonaangevende risico-kapitalisten in Silicon Valley.

Ook Spaanstaligen en mensen uit het Caraïbisch gebied hebben met hard werken laten zien dat het mogelijk is je een plaatsje te verwerven in de Amerikaanse middenklasse. Het was voor iedereen zichtbaar dat niet-blanken het goed konden hebben, als ze de juiste instelling hebben. Dat heeft het morele superioriteitsgevoel en de politieke dominantie van links vernietigd - dat alleen al is iets om dankbaar voor te zijn.

Maar we leven nu in 2006, en genoeg is genoeg. Voor de meeste Amerikanen begonnen de alarmbellen te rinkelen toen het duidelijk werd dat onze taal, cultuur en politiek worden bedreigd door een onbeheersbare instroom.

Er is niets mis met een volkslied in het Spaans - als je in een Spaanstalig land woont. Maar als je in een Engelstalig land woont, zijn dan de zaadjes voor etnische en culturele conflicten geplant. “Diversiteit' is aardig in theorie, maar in de praktijk leiden verschillen vaak tot conflicten.

Naarmate er meer mensen komen uit Latijns-Amerika, neemt bovendien de kans toe dat hiermee ook de Latijns-Amerikaanse politiek wordt geïmporteerd. De linkse demagoog Hugo Chávez is populair, en mensen als hij zijn overal in het zuidelijk halfrond verkiezingen aan het winnen. Dichter bij onze grens is Mexico het bezit van substantiële hoeveelheden drugs aan het legaliseren - niet alleen marihuana, maar ook cocaïne, heroïne en ecstacy. Willen de meeste Amerikanen dit soort waarden in hun land importeren?

Het antwoord is, zo kunnen we nu zien, “nee', zelfs “natuurlijk niet'. De groepen die immigratie willen beheersen - die een muur willen bouwen - zijn het politieke debat aan het winnen.

De uitdaging is nu om deze politieke overwinning te vertalen in beleid. Dat betekent dat tweetaligheid, multiculturalisme en etnische voorkeuren moeten worden afgeschaft, zodat iedere Amerikaan, ongeacht zijn huidskleur, dezelfde kans heeft om, binnen eerlijke regels, een gooi te doen naar de Amerikaanse droom.

James Pinkerton is columnist van Newsday. © LAT/WP newsservice

    • James Pinkerton