“Sporters zijn emotionele wezens'

Atlete Kristijna Loonen (35) begrijpt alle consternatie over haar uitbarstingen, maar ze heeft geen berouw. En de verwijdering uit de voorlopige selectie voor de EK atletiek gaat haar te ver.

Kristijna Loonen Foto WFA WFA59:ATLETIEK:FORTIS CPC LOOP:DEN HAAG;26MRT2006- Gisteren vond de CPC loop plaats. Mooi podium: Kristijna Loonen, Selma Borst en Merel de Knegt. WFA/jvdh/str. Karel Delvoye WFA WFA

“Overdreven.“ Dat is de reactie van langeafstandsloopster Kristijna Loonen op de beslissing van de Koninklijke Nederlandse Atletiek Unie (KNAU) om haar wegens “onsportief gedrag' uit de voorlopige ploeg voor de Europese kampioenschappen in Göteborg te verwijderen.

Eerder deze week maakte de bond bekend dat de atlete niet wordt afgevaardigd, omdat zij herhaaldelijk collega's en officials uitscheldt, met bidons smijt en tijdens wedstrijden toeschouwers die haar in de weg lopen verwensingen toebijt. “Een atlete onwaardig“, zei KNAU-directeur Rien van Haperen gisteren in deze krant. De maat was wat hem betreft vol.

Waarom vind je de maatregel overdreven?

“De bond wekt de indruk dat ik aan een stuk door loop te schelden en te tieren. Dat is onjuist. Ik geef toe dat ik soms uit mijn slof kan schieten. Niet voor niets is mijn bijnaam “de vulkaan'. Als een politieagent tijdens een wegwedstrijd oversteekt, terwijl hij wordt geacht mensen tegen te houden, roep ik dat hij uit zijn doppen moet kijken. En als ik op kop loop en andere lopers gaan aan me “plakken' steek ik mijn ergernis niet onder stoelen of banken. Zo'n uitbarsting verhoogt mijn adrenaline - en dat leidt weer tot betere prestaties.“

Volgens de atletiekunie komen er steeds vaker klachten binnen over je uitbarstingen. Kun je je daar iets bij voorstellen?

“Ja. Het is natuurlijk niet fijn als je als toeschouwer voor “kutwijf' of “kankerhoer' wordt uitgescholden. De bond heeft gelijk als ze dat “onsportief' noemt. Maar mensen moeten ook begrijpen dat sporters emotionele wezens zijn. Ze moeten soms hun woede uiten om goed te presteren.“

Toch is dat nadelig voor hun carrière. Als je de komende weken vormbehoud had getoond, zou je in augustus naar Göteborg zijn afgevaardigd. Geen berouw?

“Het is niet de eerste keer hè? Anderhalf jaar geleden werd ik niet naar de EK cross in Heringsdorf afgevaardigd, omdat ik een trainingsweekend had laten schieten voor de Montferland Run. Het was geen kwade wil, maar ik ben financieel afhankelijk van wegwedstrijden omdat ik geen reguliere baan heb. Dan moet je keuzes maken. Net als straks in Göteborg werd mijn plek in de vrouwenploeg destijds niet ingevuld door een andere atlete. Wie heeft daar nou het meeste last van: de bond of ik? Men had ook kunnen denken: we nemen dat ongeleide projectiel mee en leiden haar ter plaatse wel in goede banen.“

Dat klinkt wel erg gemakkelijk. Ooit overwogen een mental coach in de arm te nemen?

“De bond heeft mij een mental coach aangeboden en ik zie dat eerlijk gezegd best zitten. Als frequent wedstrijdloopster ben ik vaak moe. Gespannen. Dan bestaat het risico dat je rare dingen doet, omdat je hoofd te vol zit. Los daarvan moet ik natuurlijk ook aan mijn pr denken. Als mensen mij mijden omdat ik een slecht imago heb, is dat een slechte zaak.“

Je bent 35 jaar. Wat kunnen we nog van je verwachten?

“Ik voel me bijzonder fit, heb een topjaar achter de rug. Dat ik de EK mis is een tegenvaller, maar ik lig er niet wakker van. In juli zijn de Nederlandse kampioenschappen baanatletiek en er staan deze zomer nog diverse marathons op het programma. Het einde van mijn carrière is nog niet in zicht.“

    • Danielle Pinedo