“Deeltijd mocht niet'

Waarom ben je voor jezelf begonnen?

Petrouska van Loon Foto Roel Rozenburg Den Haag:28.4.6 Mevr. van Loon. © foto/Roel Rozenburg Rozenburg, Roel

“Er waren meerdere redenen, maar de directe aanleiding was dat ik zwanger was. Bij mijn toenmalige werkgever kon ik niet in deeltijd dezelfde functie blijven uitoefenen. Eigenlijk werkte ook niemand bij dat Amerikaanse bedrijf in deeltijd. Als personeelsadviseur zag ik aanvragen daarvoor wel langskomen, maar die werden altijd afgewezen. Ik heb met mijn werkgever gepraat, maar ik kreeg alleen een licht administratieve functie op mbo-niveau aangeboden. Ik heb bedrijfskunde gestudeerd en vond dat ver beneden mijn kunnen. Ik was teleurgesteld dat ze niet openstonden voor andere mogelijkheden, maar ik heb er niet lang om getreurd. Ik wilde altijd al voor mezelf beginnen en heb me daar toen op gericht.“

Wat vind je ervan dat je daar geen carrière kon maken in deeltijd?

“Volgens mij kan je best een managementfunctie vervullen in deeltijd. Maar ik zou verantwoordelijkheden verliezen in een deeltijdfunctie en zag dus dat je dan minder serieus werd genomen. Alle managers werkten daar fulltime. Ze gingen ervan uit dat je als moeder andere prioriteiten zou stellen. Ik merk nu ook dat ik veel effectiever werk dan in een fulltime baan. Je werkt heel planmatig. Alleen als je als leidinggevende echt een team moet aansturen, is het nodig dat je er fulltime bent.“

Ben je er financieel op vooruitgegaan?

“Ja. Ik verdiende voorheen zo'n 45.000 euro bruto per jaar. Dat was voor een fulltime functie. Ik heb nu een interim-opdracht bij Van Ede & Partners, waar ik twintig uur per week werk, en vooral in de avonduren ga ik aan de slag voor mijn eigen wervings- en selectiebureau Joblane. Ik verdien daar ook zo'n 45.000 euro per jaar mee.“

Hoe bevalt het om zelfstandige te zijn?

“Heel goed. Ik had het eerder moeten doen, denk ik nu. Heel vreemd was het niet voor mij om voor mezelf te beginnen, want ik kom uit een ondernemersfamilie. Mijn moeder had een eigen praktijk in fysiotherapie en mijn stiefvader zette een bedrijf op in parkeersystemen. Daar werken inmiddels 60 of 70 mensen. Mijn man zag dat ik het als ondernemer erg naar mijn zin had en was er eigenlijk een beetje jaloers op. Nu heeft hij zijn baan als accountmanager opgezegd en komt hij ook bij Joblane werken. Het is wel een risico, dat beseffen we, maar er komen genoeg opdrachten binnen. We geloven erin.“

Marleen Luijt

    • Marleen Luijt