Twee prettig gestoorden

Een soort offbeat versie van Rain Man, zo laat Mozart & the Whale zich nog het beste omschrijven; niet met een morsig mompelende Dustin Hoffman in de hoofdrol, maar met lekkere sterren van nu zoals Josh Hartnett (nu in de bioscopen te zien in Lucky Number Slevin) en Radha Mitchell (twee jaar geleden de hoofdrol in Woody Allens Melinda and Melinda). Zonder het Oscarwinnende autismedrama Rain Man was Mozart & the Whale er trouwens niet geweest. Het scenario is van Ron Bass, die ook Rain Man schreef en na het succes van die film werd benaderd door een man die totdat hij Rain Man had gezien, niet wist dat hij een autistische stoornis had. Hartnetts taxichauffeur Donald Morton is op hem gebaseerd. Hart van het verhaal: de liefdesgeschiedenis tussen Morton en Isabelle Sorenson (Mitchell), die elkaar leren kennen in een zelfhulpgroep voor mensen met het syndroom van Asperger (een vorm van hoogfunctionerend autisme). In simplistische filmtaal: twee prettig gestoorde gekken, met hun obsessies, tics en rariteiten als symbool voor al die oh zo gewone mensen met hun eigen liefdesbeslommeringen. Mozart & the Whale verscheen niet in de Nederlandse bioscopen. De film is charmant en geestig, maar uiteindelijk ook hopeloos sentimenteel.

    • Dana Linssen