'Ik voelde me alleen in Turkije'

Ze is geboren in Nederland, opgegroeid in Turkije en nu docente in Amersfoort.

Melika Taspinar (27): 'Allochtone jongeren worstelen vooral tijdens de middelbare schooltijd met de vraag hoe ze aan het stempel van allochtoon-zijn kunnen ontsnappen. En hoe ze de cultuur van thuis en de cultuur van school met elkaar kunnen verbinden. Dat kost ongelooflijk veel energie. Ik zat toen op een meisjesinternaat in Istanbul en leefde alleen in de Turkse cultuur. Ik kon me dus volledig concentreren op mijn studie.

'Ik ben in Nederland geboren, maar mijn ouders stuurden mij samen met mijn oudere broer terug naar Turkije toen ik vier was. Ze zeggen dat ze dat hebben gedaan omdat we slecht Turks spraken en vervreemd waren van de Turkse cultuur. Maar ik denk dat dat maar een deel van het verhaal is. Mijn grootouders in Turkije voelden zich eenzaam, zonder kinderen en kleinkinderen.

'Op mijn vijftiende ben ik teruggekeerd naar Amersfoort. In het begin was ik zowel een vreemde in 'ons' gezin als in de Nederlandse samenleving. Ik werkte 's nachts in mijn vaders bakkerij, overdag leerde ik Nederlands. In 1998 ben ik begonnen met de lerarenopleiding wiskunde. Ik geef nu wiskunde en natuur- en scheikunde aan de katholieke vmbo Het Stromenland in Amersfoort.

'Ik zal nooit weten of ik vwo had kunnen doen als ik in Nederland was opgegroeid, en een universitaire studie. Misschien was ik naar het vmbo gegaan, zoals veel allochtone kinderen. Ik heb het niet slechter gedaan dan mijn broers en zussen die in Nederland zijn opgegroeid. Een van hen is onderwijsassistente, een andere is lerares op een lagere school. Mijn jongste broer heeft vmbo.

'Ik weet wel dat ik mijn eigen kinderen (4,5 jaar en een baby van zes weken) niet zo snel naar Turkije zal sturen gedurende hun leerplichtige leeftijd. Ik heb me vaak alleen gevoeld in Turkije. Ik miste de liefde van mijn ouders.'

    • Froukje Santing