De luier van Pelé

Ruud Gullit reed zondagavond van de ene naar de andere televisiestudio om commentaar te geven op het laatste voetbalnieuws. Het was een ritje van een paar honderd meter. Hij zou met de fiets gaan. Zou Gullit op tijd zijn? Nee, hij was een minuutje te laat. Buiten wachtte een camera hem op. Daar kwam Gullit aan op een herenfiets.

Slim trucje van Talpa om de kijker van het ene programma het andere in te loodsen. Ruud Gullit is goed in reclame maken. Ik zie hem nog lachend in de regen staan, langs de snelweg, om een autoband te verwisselen. Het spotje klopte als een bus. Feyenoord speelde goed en zorgeloos voetbal. Dat lag een halfjaar later heel anders. Gullit moest weg, de reclame kon in de prullenbak.

De afgelopen week is het aantal reclames met voetballers en trainers weer flink toegenomen. Het wereldkampioenschap staat voor de deur. De Nederlander wil een nieuwe, nóg bredere televisie, een mobieltje dat tussenstanden doorgeeft en een zoutje dat naar voetbal smaakt. Om dat aan de man te brengen hoef je niet te kunnen acteren en algemeen beschaafd Nederlands te spreken.

Rafael van der Vaart vertelde me in een reclameblok dat ik een cd van hem en alle spelers moest kopen. Het ontging me een beetje. Maar de reclame is ook niet voor mij bedoeld; ik duwde in het stenen tijdperk nog munten van internationals in de ronde uitsparingen van een kartonnen plaat.

Van Hanegem hoorde ik afgelopen week in een radiocommercial. Hopeloos. Slechte timing, slap ideetje en flauwe grappen. Ben het merk al vergeten. Van Hanegem zei op een gegeven moment: 'Ieder voordeel heb zijn voordeel.' Cabaret voor de bonte avond van de kapperschool. Van Hanegem is op zijn best als hij serieus over voetbal praat, dan is hij écht leuk. Een vijf.

Zijn collega Van Gaal moet ook vechten om goed over te komen in commercials. Ik moet eerlijk bekennen dat ik mijn keuken ergens anders heb besteld dan bij het bedrijf waar hij reclame voor maakt. En het spotje voor Mediamarkt leunt veel te veel op zijn uitgekauwde quote: ben ik nou zo slim, of ben jij nou zo dom. Zesje.

De Amstelreclame met Leo Beenhakker die in een zomerse tent voetbalfans de oren van het hoofd praat is aardig. Geen idee of Beenhakker tijdens de opname doorhad dat hij in de maling wordt genomen. Hij komt eruit naar voren als een beroepsouwehoer en, eerlijk is eerlijk, dat is hij ook een beetje. Goede typering, leuke zelfspot. Zeven.

Wim Kieft en René van der Gijp zijn goed gecast als duo. Er bestaat, ogenschijnlijk, een wereld van verschil tussen die twee. Van der Gijp volks en ordi, Kieft gedistingeerd en serieus. Een achtje.

Nike maakt al jaren schitterende commercials met bekende voetballers. Dit jaar speelt Ronaldinho een hoofdrol. De reclame komt in de buurt van een negen, vooral vanwege de prachtige montage van amateurbeelden uit Ronaldinho's jeugd en bewegingen van de inmiddels volwassen speler.

Het wachten is op het ultieme voetbalspotje, gespeeld door de reclamehoer van de eeuw: Pelé. Het Braziliaanse troeteldier verschijnt als grote baby in beeld met een seniorluier om zijn weigerachtige geslacht, gaat een stram een-tweetje aan met een virtuoze Maradona en bekent eindelijk: 'Diego, jij was de allerbeste.' Gevolgd door: 'Eurocard, Mastercard.'

Verdiend moet er worden aan voetbalreclame. Altijd en overal.