Uit het schuttersputje

Naar ik in de krant lees, zocht Theo de Roos, thans hoogleraar strafrecht in Tilburg, toen hij nog op het gymnasium zat `in zijn vaders boekenkast naar verdieping`, terwijl hij later, als hoogleraar in Leiden, `zijn horizon wilde verbreden` (Uit het schuttersputje, W&O 22 april). Hij is nu is bezig met een verzameling `best practices` en gebruikt graag uitdrukkingen als: dat is `all in the game`, `no way`, en praat over een zware `case load`. Verder pleit hij voor strafrechtsuitoefening `met een open mind`, waarbij ook leken (d.w.z. niet-juristen) betrokken zijn. Het lijkt wel of de lezer naar de televee zit te kijken. Als De Roos zich werkelijk in die materie had verdiept, zou hij kunnen weten dat de juryrechtspraak in Nederland korte tijd heeft bestaan, maar al spoedig weer is afgeschaft, omdat die niet paste in de Nederlandse traditie. En naar mijn mening is dat nog steeds zo. Ter lezing beveel ik hem aan: Geert Bossers, Welk eene natie, die de jurij gehad heeft, en ze weer heeft afgeschaft!, ac. pr. UvA 1987.