Slecht weer? Overdekt speel- & zwemplezier

Als het weer tegenvalt, moet er met kinderen overdekt vertier gezocht worden in de vakantietijd. Roos Ouwehand heeft ervaring

VAKANTIE IN NEDERLAND: De Villa Kakelbont-achtige Stay Okay in Gorssel Foto Roos Ouwehand Ouwehand, Roos

De tegenvallende inkomsten van de afgelopen maanden nopen ons tot verregaande bezuinigingen. Daarom togen wij (man vrouw, kinderen van 2 en 4) richting Achterhoek om aldaar drie vakantiedagen door te brengen in een ouderwetse jeugdherberg. Kosten 263 euro, inclusief drie overnachtingen op een 'familiekamer', drie keer diner, ontbijt en lunchpakket.

Alhoewel, ouderwets? Een Stayokay heet dat tegenwoordig; je slaapzak hoef je niet meer mee te nemen en alcohol drinken mag je er heden ten dage godzijdank ook. Gebleven zijn de stapelbedden en de muffige lucht van 25 jaar oude schoolreisjes.

De door ons uitgekozen herberg ligt bij Gorssel, tussen Deventer en Zutphen. Het is een houten jachthuis, ooit geschonken door de Noorse monarch aan onze koninklijke jachtopziener. Als bouwpakket wel te verstaan. Het deed zoon meteen aan Villa Kakelbont denken, het huis van Pippi Langkous. Achter het huis bevindt zich een speeltuin en daar omheen staan een aantal blokhutjes die alleen in de zomer verhuurd worden. In een minder pittoresk bijgebouw bevinden zich de slaapvertrekken.

Wil je een romantisch weekend weg en flink aan je libido sleutelen, dan ben je hier aan het verkeerde adres; tenzij je allebei anorectisch en hyper-lenig bent, kom je in dit soort bedden niet ver en de tl-verlichting maakt het er allemaal niet aantrekkelijker op. Maar verder is het een prima plek om een paar dagen met het gezin door te brengen. Er worden allerlei activiteiten georganiseerd en je hoeft je niet te schamen als je kinderen gillend rondrennen. Er zijn veel families en die hebben allemaal ook kinderen die gillend rondrennen. Er wordt gekookt met precies dat juiste laffige evenwicht dat het zowel voor jou als hen aanvaardbaar maakt en een ontbijtbuffet doet het altijd goed bij kinderen.

We hadden alleen niet gerekend op de ijzige kou. Een wandelingetje, een stukje fietsen, met deze noordoostelijke poolwind zit het er absoluut niet in.

kids playground

In de herberg vind ik - op zoek naar binnenactiviteiten - een foldertje van een speelhal in de buurt van Apeldoorn. Kids Playground. Vooruit dan maar. Is maar een kwartiertje rijden en een verwarming zullen ze er vast wel hebben. Bij binnenkomst worden wij overspoeld door dreunende muziek. Dat hoort er tegenwoordig in kinderland helemaal bij, leuk en gezellig betekent keihard lelijk zingende K3-herrie. De rillingen lopen over mijn rug. Of we een arrangementje willen, dan krijgen we ook patat en een kroket. Nou, voorlopig maar even niet, het is nog geen tien uur. Binnen gaat het van kwaad tot erger. Gemakzuchtig neergeplempte speeltoestellen, halfslachtig verkleed personeel, overal snoepautomaten en een claustrofobische drukte. Er is geen tafel, plek of stoel te vinden waar we onze jas en spullen kunnen neerzetten. Wel overal borden die ons doen weten dat het ABSOLUUT VERBODEN is meegebrachte etens- en drinkwaren te nuttigen. En dat terwijl we zo'n heerlijk ouderwets lunchpakket hebben meegekregen (in krakend papieren zak). Dochter heeft dorst en na een blik op de ellenlange rij bij de patat en zopie, besluit ik dat dit een geschikt moment is om mijn diep ingewortelde fatsoensbesef in de ballenbak te gooien. Dochter krijgt een appelsap uit de tas en hopla ook een broodje erbij. Living dangerously. Zoon stort zich enthousiast op de kartachtige autootjes op een al even fantasieloos als amateuristisch in elkaar geflanst circuitje.

Jongens van twaalf, getergd door verveling en hormonen, vliegen langs. Er is geen toezicht, niet van de speelhal en niet van hun ouders. Voor zoon van vier is er al gauw niks meer aan. Gelukkig is man niet te beroerd om een paar keer het hele klimgebeuren met aanhangende glijbaan op en af te rossen. Vooral dochter kan dat geklauter wel waarderen. Voor de speciaal voor haar leeftijdsgroep ingerichte 'softplayhoek', met een stel kussenachtige objecten en een minuscuul ballenbakje, haalt ze luid haar tweejarige neusje op.

Overal zitten moeders, met een tijdschrift en een kop koffie, stoïcijns hun tijd uit. Af en toe komt er een kind langsrennen, dat zuchtend een fristi of mars krijgt toegeworpen. Een diepe treurnis maakt zich van mij meester. Een stem roept om dat er wegens druk op de keuken even geen patat besteld kan worden. Over anderhalf uur weer. Zijn wij even blij dat we geen arrangementje hebben genomen. Oh schat heb je honger? Nou over twee uur krijg je friet.

subtropisch zwemmen

De dag erna (het is nog even koud), begeef ik me, met lichte hoofdpijn, naar het subtropisch zwemparadijs. De Scheg heet het complex bij Deventer en je kunt er niet alleen zwemmen maar ook schaatsen, vergaderen, golfen, squashen, nou ja, wat kan je er niet.

Ook hier een peuterhoek, maar daar is een stuk beter over nagedacht. Een pislauw badje met een eiland van zand erin en een ongelofelijke hoeveelheid schepjes en emmertjes. Ik kan nog net de laatste stoelen bemachtigen en settel me met een paracetamolletje onder handbereik. Aan het eind van de ochtend neemt de drukte schrikbarende proporties aan. Ik kijk mijn ogen uit. Achterhoekse moeders met Marianne Timmer-benen bestieren met harde hand enorme gezinnen. Gelukkig is oma mee om een beetje te helpen met de voedsel- en handdoekdistributie.

Ik pak af en toe een kind met een blauw onderlipje aan van mijn man en voorzie die van een boterham uit de papieren zak. Niets is goddelijker dan een kind dat net heeft gezwommen in een handdoek gewikkeld op schoot te hebben. Zelfs de geur van pindakaas wordt dan dragelijk.

Net als de hoofdpijn een beetje begint weg te zakken, wordt mijn gezinsgeluk verstoord door harde muziek. Deze week is het thema 'Country en Western' in de Scheg en dat zullen we weten. Een als cowboy verkleedde boerenzoon (hangsnor, suede gilet) die niet voor het theatervak in de wieg is gelegd, schreeuwt allerlei aanwijzingen door een microfoontje en in het zwembad doen hordes kinderen braaf zijn bewegingen na.

Tijd om weer 'ns op te stappen.

Buiten blijkt het weer opgeknapt. De wind is gaan liggen en in de zakkende zon maken we een fotogeniek wandelingetje.

Bij thuiskomst in de herberg staat de soep dampend op tafel. Als daarna dan ook nog grote bakken friet ter tafel verschijnen wordt deze low budget-vakantie unaniem goedgekeurd. De Stay was Okay.

    • Roos Ouwehand