Rare jongens

Die avond droomde hij dat er een engel bij hem op bezoek kwam. Maar het was geen gewone engel, deze had bijvoorbeeld geeneens vleugels. Het was een raar mannetje met een kogelronde buik dat een vreemdzittend pak aanhad en hem doordringend aankeek met grote ogen die uit hun kassen puilden. Hij besefte pas echt goed dat hij in een krankzinnige koortsdroom beland was toen het mannetje begon te zingen. 'I trieeeed everything but suiciiiiide but it's crossed my mind'

SOULVOL: rapper Cee-lo, de helft van Gnals Barkley Foto Getty Images MIAMI - OCTOBER 13: Rapper Cee-lo arrives at The Source Hip-Hop Music Awards 2003 at the Miami Arena on October 13, 2003 in Miami, Florida. The show will air on the BET network on November 11, 2003 at 8:00 p.m. (Photo by Scott Gries/Getty Images) Getty Images/AFP

Cee-Lo Green is een rare jongen. Eigenlijk is hij een rapper, bekend van onder meer rapgroep Goodie Mob en de zuidelijke hiphopformatie Dungeon Family (waar ook Outkast toe behoort), maar hij laat zijn stuiterende rapstijl steeds minder vaak horen. Liever zingt hij met die snerpende stem van hem nummers die diep doordrenkt zijn met soul en blues. Vaak klonk zijn rauwe raspstem als het geknauw van Macy Gray met een ballon helium achter de kiezen, maar op dit album blijkt hij net zo goed warm en ingetogen te kunnen zingen.

Danger Mouse is ook een rare jongen. Die sloot zich een flinke tijd op in zijn studio omdat hij een nieuw album wilde maken waarvoor hij de raps van Jay-Z's The Black Album mengde met producties die hij baseerde op muziek van The White Album van The Beatles. En voor een volwassen man heeft hij een opvallende fascinatie voor tekenfilmfiguren, die de rode draad vormden op het sterke hiphopalbum The Mouse And The Mask dat hij vorig jaar met rapper MF Doom maakte. De band Gorillaz, waarvoor Danger Mouse vorig jaar het album Demon Days produceerde, wordt in beeld steevast gepresenteerd als een collectief van cartoonfiguren.

Gnals Barkley is een samenwerkingsverband tussen deze twee rare jongens, en schreef met de eerste single 'Crazy' meteen geschiedenis, doordat het de eerste plaat was die in Engeland op nummer 1 in de hitlijst binnenkwam louter op basis van verkochte downloads. Met de ontspoorde soul van 'Crazy' zetten de heren de sfeer van het album St. Elsewhere in één keer goed neer. Over korte, duistere tracks vol gefilterde geluiden, vaak diep verstopte bassen en bijna terloopse drums zingt Cee-Lo Green op indringende toon over loodzware thema's als waanzin, eenzaamheid en zelfmoord, maar steeds met de ondertoon van iemand die zelfs zijn eigen diepste ellende niet al te serieus kan nemen. Zo eindigt hij het nummer waarin hij zingt dat hij aan zelfmoord heeft gedacht geruststellend met de woorden: 'but I'm fine'.

Gnals Barkley: St. Elsewhere (Warner) ****

Rectificatie / Gerectificeerd

In de cd-bespreking Rare jongens (29 april, pagina 55) wordt de cd St. Elsewhere toegeschreven aan de formatie Gnals Barkley. De juiste naam is Gnarls Barkley.