Hemels meezingen

Tamelijk onverwacht werd de Zweedse film As it is in heaven (Så som i himmelen) een enorm filmtheatersucces. Zo'n film die na een paar weken van de kleine naar de grote zaal verhuist en her en der nog draait als hij al op dvd uitkomt. Wie die kans krijgt moet het zeker doen. De kijkdwang van met z'n allen in het donker helpt bij As It Is In Heaven, want puur filmisch is er niet opmerkelijk veel aan te beleven. Het ziet er allemaal nogal televisieachtig uit. Aan de andere kant: dankzij de Dogma-beweging en de hele hausse aan Scandinavische films die daarop volgde, zijn we inmiddels wel gewend geraakt aan sober gedraaide films waarin acteerwerk en verhaal voor kleur, perspectief en verrassing zorgen.

VERLIEFD: Så som i himmelen regie Kay Pollack Still uit de film As it is in heaven

Vooral het spel in het geval van As It Is In Heaven. Hoofdrolspeler Michael Nyqvist (die we nog kennen uit Lukas Moodyssons film Together, en de horrorfans onder ons misschien gezien hebben in de net op het Amsterdam Fantastic Film Festival bekroonde psychologische Noorse thriller Naboer) steelt onze harten als arrogante dirigent (met authentieke wapperharen) die na een hartaanval terugkeert naar het dorp van zijn jeugd. Incognito. En alsof hij de Royal Stockholm Philharmonic Orchestra dirigeert staat hij binnen de kortste keren voor het kerkkoor en worden alle vrouwen van het dorp verliefd op hem.

Het is bijna een beetje Marcello Mastroianni in Fellini's La città delle donne, die verbaasde blik van dirigent Daniel Daréus, en al die vrouwen, jong en oud, knap en afgetobd, die de een na de ander de liefde aan hem komen verklaren. Van de door de dokter voorgeschreven rust komt zo niet veel. Zeker niet als de jaloerse mannen uit het dorp een voor een de repetities komen verstoren om hun in hun ogen overspelige echtgenotes op te halen. Zij blijken natuurlijk de pestkoppen van vroeger, die Daniel-met-de-viool ook toen al niet konden lijen.

Het is grappig en dramatisch tegelijk, en die mix van filmische uppers en downers brengt een hoop in de toeschouwer in beweging. Het leverde de film van regisseur Kay Pollack een Oscarnominatie voor beste buitenlandse film op, in hetzelfde jaar als Les choristes van Christophe Barratier, ook al een zangfilm. En gezongen wordt er gelukkig genoeg in As It Is In Heaven, koorliederen en kampvuurclassics, canons, kerkgezangen en gevoelige deuntjes. Want een beetje sentimenteel is-ie natuurlijk wel.

As It Is In Heaven (A-film) Film: *** Extra's:
    • Dana Linssen