Aaf & Paulien zitten mudje na drie voorgerechten

Aaf Brandt Corstius en Paulien Cornelisse eten bij Lepels in Schiedam en krijgen visioenen van Jan des Bouvrie op een keukentrap

HET VASTEN WAARD: chef Marc Smeets krijgt zelfs geheelonthouders aan het drinken Foto Walter Herfst Schiedam 26 april 2006 Restaurant Lepels op de Korte Haven. Foto: Walter Herfst Horeca Herfst, Walter

Knap niet af op station Schiedam. Knap niet af op de bussen die er niet zijn en de taxi's die niet komen. Zet door, want restaurant Lepels is het waard. Aaf had er zo voor gevast dat ze tijdens het wachten op de taxi dreigde flauw te vallen. Gelukkig bood een meisje dat ook stond te wachten, haar een groot broodje brie aan.

Paulien: 'Zou je dat nou wel doen, heb je straks dan nog wel eetlust?'

Aaf: 'Ik heb altijd eetlust, en anders ga ik trouwens dood.' (Verorbergeluiden.)

De taxichauffeuse - 'eigenlijk ben ik geen taxi' - die ten langen leste komt opdagen brengt ons naar de Korte Haven en daar is het Pittoresk! Niet normaal meer! Was Rotterdam voor het bombardement ook zo? Allemaal voormalige jeneverpakhuizen, en in een ervan zit Lepels.

Lepels is nieuw en heeft iets hipperdepips, als we de berichten mogen geloven. De kok is lid van de 'Jeunes Restaurateurs d'Europe', wat dan weer heel degelijk klinkt. Affijn, wij naar binnen.

Het lijkt een klein restaurantje, maar van binnen blijkt Lepels flinke afmetingen te hebben. Zoals chefkok Marc Smeets (niet Mart Smeets) zelf in een interview opmerkte: 'Toen ik er voor stond, dacht ik: wat een kleine kippentent.' Maar die kippentent werd helemaal onder handen genomen door niemand minder dan Jan des Bouvrie (overigens ook eigenaar van het pand). En we moeten eerlijk zeggen: dat vinden we helemaal niet erg.

De banken in het bargedeelte, waar we voor het eten wat bio-appelsap drinken, zijn heerlijk zacht. In het restaurantgedeelte staan gewone stoelen en tafels, maar hier heeft Jan zich uitgeleefd op het plafond, dat zwart geschilderd is. Niet door hem persoonlijk, denken we, hoewel dat conceptueel natuurlijk wel veel had toegevoegd: Jan met de roller op de keukentrap.

Wat ons designtechnisch wel dwars zit, zijn de rustieke houten bestekbakken met 'Utensils' erop, die zo van de Xenos lijken te komen. En nog erger: de koddige babyportretten met 'Boy's Room' en 'Girl's Room' die op de wc-deuren hangen.

Aaf: 'Dit kan Jan des Bouvrie toch niet bedacht hebben? Dit moet van de vrouw van de kok komen.'

Paulien: 'Dit is echt het meest onfeministische wat ik je ooit heb horen zeggen.'

We zijn ontroerd door het meisje van de bediening met Cyndi Lauperesk haar dat alleen kleine klusjes mag doen. Zij brengt ons een amuse van het huis, en raakt helemaal de draad kwijt als ze moet uitleggen wat er op de krokante kaaskoekjes zit. Pas na een enorme denkpauze komt het hoge woord eruit. Olijvenpasta.

De kaart van Lepels is eenvoudig en toch ingewikkeld. Elk gerecht kun je als voor- of hoofdgerecht bestellen, en ze zijn simpel omschreven. 'Zwezerik', 'Zalm', 'Groene asperges' staat er heel groot op de kaart. En daaronder staan dan wel allerlei bijzondere extra ingrediënten waar die zwezerik of zalm of asperges mee gecombineerd worden. Wij staren dus bijzonder lang naar het menu, en kiezen dan ieder drie gerechten, in voorgerechtdosering. Er is trouwens ook een vast menu en een verrassingsmenu.

We nemen allebei eerst de coquilles, en die zijn perfect. Geen stuiterballen, gewoon licht geroosterd en zacht van binnen.

En zo wordt het ene na het andere gerechtje voor ons neergezet. Zelden op een rond bord, trouwens, het kan allemaal niet vierkant of niervormig genoeg, maar een kniesoor die daarop let. Het eten is lekker. 'Hee, dat lijkt wel een verkeersbord', roept Aaf, en inderdaad heeft het het ronde stuk eendenleverpaté op een rechtopstaande plastic prikker er iets van weg. Dat er speculaaskruiden op gestrooid worden mag maf heten, maar goed, je bent jeune restaurateur of je bent het niet.

Bij onze gerechten bedenkt de ober een fijn wijnarrangement voor Aaf, waar geheelonthouder Paulien zo blij van wordt dat ze ook ineens zit mee te lurken. Vooral een fris Moezelwijntje klokt ze weg alsof het limonade is.

Na drie voorgerechten zitten we gevoegelijk mudje. Een toetje kan echt niet meer, in wat voor dosering dan ook. Koffie dan maar, waar we ineens nog enorme chocoladecreaties bij gepresenteerd krijgen.

Het mooiste is misschien nog wel dat de mensen van Lepels connecties hebben met de taxiwereld van Schiedam. Er komt er gewoon een voorrijden.

Lepels, Korte Haven 5, Schiedam, 010-2467358, www.marcsmeets.nl
    • Paulien Cornelisse
    • Aaf Brandt Corstius