Kilo

Een maand zonder opdrachten. Via een vriend kon ik mee naar een businessclub op de Dam. Voor de deur wachtte ik hem op. Strak in pak, een zwarte zonnebril tegen de zon. Wie met mij geen zaken wilde doen, had het niet begrepen.

Omdat mijn vriend laat was, staarde ik naar de horloges van de juwelier. Binnen een minuut kwam een creatuur op mij af om te informeren of ik een kilo cocaïne wilde kopen. Nu zijn aanbiedingen voor een neusversnapering op deze plek geen zeldzaamheid, maar een kilo? Gelijk had hij. Als ik de aanschaf van een Rolex overwoog, kon dat er ook wel vanaf.

In de club werd ik totaal genegeerd. Ik laat mij omscholen.

Ivo Teulings

    • Ivo Teulings