Multicultureel Boedapest

Boedapest heeft prachtige neo-barokke gebouwen, een rivier waar het lentelicht zachtjes over streelt, hippe buitenluchtcafés, een ingewikkelde taal, mooie vrouwen, verstopte verkeersaders, strenge bruggen. Maar een multicultureel vraagstuk zoals in Nederland, nee, dat heeft Hongarije niet. Toch zitten we in het Merlin-theater in het midden van de stad om met elkaar de overeenkomsten en verschillen te bespreken tussen beide landen. Buiten is het gaan gieten. Achter het tafeltje zit een lesbische sociologe, een Roma-specialist en zanger, een joodse schrijver, een vertaalster uit het Nederlands naar het Hongaars , een Marokkaans-Nederlandse schrijver en Geert Mak. Iedereen vraagt zich af wat Geert Mak hier komt doen. Hij behoort, althans in eigen land, niet tot een bedreigde groep. En eigenlijk voelen de anderen zich ook niet onderdeel van een minderheid. Ze zitten er in ieder geval niet bij alsof ze elke dag onder vuur worden genomen. Mak vertelt over zijn pamflet en de aanvallen van nieuw rechts. Benali vertelt dat elke minderheid de problemen van zijn ouders probeert op te lossen. De Hongaarse schrijver vreest dat er met vijftien miljoen moslims nog meer problemen in het verschiet liggen. De vertaalster vertelt dat het vertaalde boek van Marcel Möring goed past in de multiculturele samenleving. Het gaat over een man die een vliegtuig bouwt om aan de Tweede Wereldoorlog te ontkomen. Hij vliegt naar Londen.

Ik denk aan Marcel Möring, die mij een paar weken terug vertelde dat hij niet naar Boedapest zou gaan. “Ik weet niet wat ik er moet doen.“ Ik kijk naar de schrijvers achter het tafeltje, die er het beste van proberen te maken of het ergste - het hangt ervan af hoe je het bekijkt. Langzaam zinkt de multiculturele problematiek weg, het enige wat overblijft, is grijze kakofonie. Geert Mak draagt een mooi grijs pak. Het betoog heeft die kleur. Het is buiten opgehouden te regenen. Ik zie door het raam de zon opkomen en de gezichten van de schrijvers gereflecteerd. Ik denk aan vijftien miljoen moslims die een terrasje pakken en aan het vliegtuigje van Marcel Möring.

Abdelkader Benali

Schrijver, geboren in Marokko, woont sinds zijn vierde in Nederland.