het beeld

“Met excuses bak je geen warme broodjes“, meende de Belgische publicist Tarik Fraihi gisteren in Terzake (Canvas). De verdachten van het doodsteken van de 17-jarige Joe Van Holbeeck, die in de hal van het Brusselse Centraal Station geweigerd had zijn mp3-speler aan rovers af te staan, bleken namelijk niet in “de Noord-Afrikaanse allochtonengemeenschap“ te moeten worden gezocht. Bij de opsporing waren parket (ons openbaar ministerie) en politie daar op basis van getuigenverklaringen wel vanuit gegaan, want bewakingscamerabeelden toonden twee tieners met zwart haar, een getaande huid en sportkleding. Het bleek echter te gaan om jongens die met hun Poolse ouders illegaal in België zouden verblijven. De directeur van de federale politie, Glenn Audenaert, bood in Terzake zijn excuses aan.

één (VRT), Het Journaal Laat, 25 april, 23.19u.

In België weet men nog hoe het hoort. Verontschuldigingen bied je aan in de hoop dat de benadeelde die zal willen accepteren. In Nederland verontschuldig je jezelf. Punt. Toen gisteren twintig minuten na het begin van Het uur van de wolf (NPS) in een aangekochte documentaire over violist Maksim Vengerov de Russische en Engelse dialogen het nog steeds zonder ondertitels moesten stellen, verscheen bij herhaling een tekst in beeld: “Excuses voor het ontbreken van ondertitels.“ Die hoeven we dus niet te aanvaarden, ook al omdat het euvel niet werd hersteld of zelfs maar verklaard.

Nog meer Belgische beschaving: in Terzake en het Late Journaal van de publieke VRT-zender één werden de beelden van de bewakingscamera's onherkenbaar gepresenteerd (in tegenstelling tot het NOS Journaal) en namen noch initialen van de verdachten werden bekendgemaakt. Minpuntje: ze werden consequent als “daders' van de “moord' aangeduid, terwijl het in feite vooralsnog gaat om verdachten van doodslag. Niemand legde gisteren enig verband met de positie van Polen op de West-Europese arbeidsmarkt. De enkele liberale dissident die eerder wel had gewezen op de criminaliteit onder Noord-Afrikaanse migranten werd nu door minister van Justitie Onkelinx “met zijn eigen geweten geconfronteerd“.

De tachtigduizend, onder wie vele allochtonen, die dit weekeinde een stille mars door Brussel hielden, konden constateren dat de kwaliteit van het opsporingsapparaat verbeterd was sinds de zaak-Dutroux. De held van de dag was gisteren inspecteur Jo De Cuyper van de Brusselse spoorweg- en metropolitie. Hij had in totaal 250 uur beelden van honderd bewakingscamera's in metrostations laten vergelijken met de eerder gepubliceerde beelden uit de stationshal. De twee rovers waren geïdentificeerd door “het educatieve korps van de Franse gemeenschap“, hun leraren dus.

Wat is nu het voornaamste verschil tussen België en Nederland? Dat men er minder ervaring heeft met “zinloos geweld'? Dat er een cordon sanitaire ligt om het Vlaams Belang en hun opvattingen over buitenlanders? Dat de gevestigde partijen minder snel door de knieën gaan voor populisme? Het is allemaal waar, maar ik denk toch dat het belangrijkste onderscheid zit in de meer terughoudende toon van de media, met name de publieke omroep. Die gaat daar niet de concurrentie aan met de commerciële zenders door de mensen thuis te voeden met geluiden die ze het liefst horen. Excuses zijn er nog iets waard.

    • Hans Beerekamp