Goudgerande emotie bij Anka

De herrijzenis van een grote ster is echt indrukwekkend als hij zijn grootste hit náást je staat te zingen. Oh Diana klonk het, terwijl Paul Anka zich breed lachend een weg baande langs uitzinnige fans. Hij klom over stoelen, schudde handen en wandelde door de gangen. Het volglicht begeleidde de kleine man in smoking als een bokser op weg naar de ring.

Paul Anka Foto Michael Kooren Nederland, ASmsterdam . Heineken Music Hall, Paul Anka , the Crooner , trad op.© foto Michael Kooren. Utrecht Kooren, Michael

Het is een oude truc en ook in Amsterdam won zo'n gladde entree de sympathie van de uitzinnige fans die maar liefst vijfentwintig jaar op een concert hadden moeten wachten. Nu het zover was, was de Canadese maar al jaren in Californië residerende crooner duidelijk in zijn element. Bovendien oogde de zestiger fitter dan menig fan van het eerste uur.

Paul Anka's Europese tournee is opgehangen aan de cd Rock Swings, waarvoor pop- en rocknummers uit de jaren tachtig en negentig een “swingmetamorfose' ondergingen. Toch liet de zanger, op de wat lullige vingerknipswing van Oasis' Wonderwall en Nirvana's Smells Like Teen Spirit na, relatief weinig rocksongs horen.

Anka's kitchjazz heeft een wonderlijk onweerstaanbare uitwerking. Deze was echter ondergeschikt aan oude successen als Put Your Head On My Shoulder en Crazy Love. Hij haalde in Amsterdam herinneringen op. Terwijl Anka zijn leven bezong in de tranentrekker Times of Your Life zagen we hem op een neergedaald videoscherm als tieneridool bij The Ed Sullivan Show of op kiekjes met legendarische muziekverwanten.

Zijn muziek maakte Anka al als tiener miljonair. Daarnaast schreef hij stukken voor anderen. Die nummers vormden, samen met zijn hits, een rode draad in de show. Buddy Holly's It Doesn't Matter Anymore klonk, en de herinnering aan Sinatra werd levend gehouden met het onvermijdelijke, maar hier passende My Way. De zanger leeft immers al jaren van de royalty's. I'm Not Anyone van Sammy Davis Jr. is minder bekend als Anka-song. Anka zong het met zijn overleden vriend op het scherm mee.

Croonen is een vak. Paul Anka beheerst dat volgend jaar een halve eeuw. Als geen ander komt hij weg met een dik aangezet emotiepakket met gouden randje. Hij had het, en kan het nog. Vertel hem niets over maniertjes - elk woord, elke noot onderstreept hij met een gebaar.

De jonge crooners kijken het van hém af. Anka heeft recht van spreken, terwijl de geloofwaardigheid van swingwannabe's als Michael Bublé en Matt Dusk met hun gemakzuchtige swing snel ophoudt.

Concert: Paul Anka. Gehoord: 25/4 Heineken Music Hall, Amsterdam.