Commentaar Nepal

Het hoofdartikel `Nepal en de wereld` (nrc.next, 24 april) geeft een onjuiste weergave van de politieke situatie. Het artikel negeert het akkoord van twaalf punten dat vorig jaar is gesloten tussen de maoïstische guerrillaleiding en de zeven politieke partijen. Dat akkoord houdt in dat de grondwet, ingevoerd na de democratische beweging van 1990, gewijzigd moet worden. Deze grondwet voorzag in een parlementaire democratie naast een monarchie met beslissende bevoegdheden voor de koning. De maoïsten voerden drie jaar lang een parlementaire strijd tegen de gevaren van deze bipolaire machtsstructuur, die geen enkele oplossing bood voor de onderdrukking en uitbuiting door de feodale aristocratie. Op grond van die ervaring begonnen zij een guerrillastrijd die de feodale machtsstructuur in grote delen van het Nepalese `platteland` vernietigde. Dit vormt een belangrijke factor in de democratische beweging.

De overige partijen accepteerden de bipolaire politieke structuur, maar werden hardhandig uit hun droom gewekt door de paleismoorden van 2001 en de daarop volgende machtsovername van de antidemocratische koning Gyanendra, gesteund of gedirigeerd door het leger.

Het akkoord voorziet ook in vrije verkiezingen, onder supervisie van de VN. De maoïsten accepteren elke uitkomst van deze verkiezingen en zijn bereid hun troepen te incorporeren in een nieuw nationaal leger, gecontroleerd door een democratische regering. Het hoofdartikel gaat aan dit alles voorbij en reflecteert het standpunt van de regering-Bush, die tracht de inmiddels verboden politieke partijen samen met de koning een front te laten vormen tegen de maoïsten.

    • Jurrie Reiding Nieuwegein