Van Grunsven heerst

Wie de videobeelden van de 'gouden' rit van Anky van Grunsven op de Olympische Spelen van Athene in 2004 vergelijkt met haar winnende rit bij Jumping Amsterdam zaterdag, bespeurt enkele opmerkelijke verschillen. Was de aanleuning - zeg maar de rust die er in de hoofdhouding moet zijn - in Athene nog ver te zoeken, in Amsterdam hield Keltec Salinero zijn hoofd zo stil als een topmannequin. Wilde de bijna zwarte ruin in Athene in de piaffe (de draf op de plaats) nog wel eens een pasje overslaan, in de RAI bleef hij perfect in het tactmatige bewegingsritme.

Als de rit in Athene al goed was voor goud, met amper drie procent voorsprong op concurrente Ula Salzgeber, dan moet de voorsprong op de concurrentie in Hong Kong 2008 vele malen groter worden. In Sydney was Salinero nog een ruwe diamant die slechts de eerste bewerkingsfase achter de rug had. Sindsdien is er zoveel meer rust en balans in Van Grunsvens paard gekomen dat de periode van de fijne afstemming nu zo goed als afgesloten mag worden beschouwd.

In Nederland kunnen we in ieder geval nog een paar maal van deze combinatie genieten voordat Van Grunsven reist eind augustus naar Aken voor het wereldkampioenschap. Na een rustperiode, die gisteren is ingegaan, zal zij Keltec Salinero via Outdoor Gelderland en het Rotterdamse CHIO op die mondiale titelstrijd voorbereiden. 'Ik probeer mijn weg zo uit te stippelen dat Salinero en ik op de belangrijkste wedstrijden in het jaar kunnen pieken', zei Van Grunsven, die met een uiterst tevreden gevoel de door achtduizend mensen omzoomde piste verliet.

Voor de prima donna van de dressuursport is het CHIO in Aken in juni van dit jaar een no go area. Daar zijn volgens de amazone meerdere redenen voor. 'Eén ervan is de Duitse aanval op onze wijze van africhting.' Van Grunsven werd bijgevallen door de als tweede geëindigde Duitse amazone Isabell Werth. 'De aanvallen op Anky worden geuit door een klein groepje invloedrijke mensen in de dressuurwereld, die tot op het bot gefrustreerd moeten zijn en waarvoor ik me als Duitser schaam', verklaarde Werth.

Mariette Withages, voorzitter van de dressuurdivisie van de overkoepelende sportorganisatie FEI zei het nog weer anders: 'Wie vandaag met open ogen naar de sport heeft gekeken, nam waar dat we in de finale alleen maar paarden aan het werk hebben gezien die hun prestaties met plezier leverden. Er is sprake van gelukkige atleten en dat streven we na als het om de paarden gaat. Paarden die niet goed in hun vel zitten kunnen nooit tot de prestatie komen zoals Salinero die heeft geleverd', aldus Withages.

De sportbestuurder trok een vergelijking met schilder Mondriaan, die in zijn eerste periode bewees een topschilder te zijn en zich vanuit zijn vakmanschap ontwikkelde tot een sterk gewaardeerd kunstenaar. 'Die ontwikkeling hebben Van Grunsven en Sjef Janssen (haar trainer en partner, red.) ook doorgemaakt. Zij beheersen alle facetten van de basisafrichting tot in de perfectie en zoeken van daaruit naar nieuwe wegen om de training van dressuurpaarden verder te ontwikkelen. Zoals er weerstanden waren tegen de abstractie in de kunst, zo moeten ook de weerstanden tegen de trainingsmethodieken van Janssen en Van Grunsven worden overwonnen.' De prestaties van het beroemde duo vormen volgens Withages het beste bewijs dat hun aanpak werkt. 'Die winnen steeds meer aan ongedwongenheid.'

    • Jacob Melissen