'Niet alleen maar puberjongetjes'

Gamers zitten niet allemaal acht uur per dag achter hun computer. Contactgestoord zijn ze allerminst. 'Het spel is een enorme inspiratie-bron voor mijn studie.'

Jesse Slaats (20) en Kim van Ekris (23) . Foto Dirk-Jan Visser (Photo: Dirk-Jan Visser / Utrecht: 21-04-2005): Kim van Ekris en Jesse Slaats zijn fervent gamers en spelers van het computerspel 'World of Warcraft'. Zij hebben elkaar online ontmoet in dit spel. Visser, Dirk-Jan

World of Warcraft is een gevaarlijk spel, zo waarschuwen de widows of world of warcraft op hun site, één van de honderden die steun bieden aan partners van mensen met een gameverslaving. Deze sites wijzen op fysieke klachten die langdurig gamen kan veroorzaken: RSI, ernstige vergroeiingen, vergrote armspieren en epilepsie. Andere sites wijzen op sociale isolatie. De makers van het spel, Blizzard Entertainment, hebben zelf gereageerd met een commercial: 'Langdurig gebruik van World of Warcraft kan leiden tot zwellingen, gewichtstoename en herhaaldelijk gebruik van het woord Goblin. En waarschijnlijk zal uw vriendin seks hebben met een ander.'

De Nederlanders Kim van Ekris (23) en Jesse Slaats (20), die elkaar leerden kennen via het spel en nu een relatie hebben, worden 'ziek' van de stigmatisering van gamers als contactgestoorde zielenpieten. Van Ekris: 'Op tv zie je een dik jongetje met bril die geen vrienden heeft en de hele dag achter de computer zit. Dat is niet de realiteit. Het is net alsof we over alcohol praten en alleen de alcoholisten aan het woord laten.'

World of Warcraft speelt zich af in een fantasiewereld waarin trollen, orcs, dwergen, elven en mensen strijden voor hun plek. De moeilijkheidsgraad stijgt aanzienlijk per level; om te overleven wordt de gamer gedwongen zich aan te sluiten bij een gilde.

Jesse Slaats is leider van een gilde van ongeveer zeventig gamers uit Europa: 'Al een jaar voor het spel uitkwam ben ik mijn character gaan verzinnen. Ik bedacht een oude wijze trol, Shulabh, die als een soort profeet de andere trollen vertelt over een godheid. Mensen die zich konden vinden in mijn verhaal sloten zich aan en zo ontstond de gilde.'

Om de groep bij elkaar te houden organiseren de twee Nederlanders meetings in de game. Zo gaat hij binnenkort het gilde bij elkaar roepen voor een soort virtuele séance. Eerst moet het hele gilde op pad om plantjes en items te verzamelen. Daarna gaat Shulabh de door Slaats bedachte godheid aanroepen. Die godheid komt van Van Ekris, die inlogt op een andere computer. Daarmee verschijnt een vooraf geconstrueerde character. 'De ervaren gamers zullen de truuk ongetwijfeld doorhebben, maar dat maakt niet uit', zeg Slaats, 'het gaat erom dat je met gelijkgestemden een fantasie uitleeft.'

Hoeveel een gilde van een gamer eist varieert. Er zijn 'hardcore' gilden die eisen dat je de eerste week minimaal acht uur per dag online bent. 'Dat is niets voor ons. Ons gilde bestaat vooral uit mensen die het, net als wij, leuk vinden af en toe intensief te gamen.' Dat betekent twee à drie keer per week ongeveer drie uur. Dat is wel eens anders geweest. Van Ekris: 'Toen ik nog verslaafd was speelde ik zo'n acht uur per dag, zeven dagen per week. Op een gegeven moment ben ik een kookwekker gaan zetten. Ik mocht van mezelf niet langer dan een uur spelen.'

Het spel wordt inmiddels vervuild door verschillende soorten vals spel. Een voorbeeld is goldfarming. In het spel is goud te verdienen door andere characters te doden. Met dit goud kunnen items, kleding en wapens worden gekocht. Net als onder jongeren in de echte wereld, zijn er spelers die er heel veel voor over hebben om het meest zeldzame zwaard en de duurste kleding te hebben - en die kopen dat bij elkaar. Het goud uit het spel wordt ook buiten het spel verhandeld, bijvoorbeeld op de veilingsite Ebay.

Sommige handelaren komen via een sweatshop aan hun goud. Ze huren bijvoorbeeld Chinese gamers in om zoveel mogelijk characters af te slachten. 'Mijn collega's en ik vermoorden monsters, twaalf uur per dag, zeven dagen per week', vertelde een 23-jarige Chinese gamer in The New York Times. 'Ik verdien zo'n 250 dollar per maand, dat is meer dan ik met andere baantjes heb verdiend'.Volgens Slaats en Van Ekris zijn goldfarmers een ernstige bedreiging voor fair play en speelplezier. 'Als je met een opdracht bezig bent en je komt per ongeluk terecht in een zone waar alleen maar farmers rondlopen, wordt het je gewoon onmogelijk gemaakt. Je kan ook de pech hebben een gekocht character in je gilde te krijgen. Dat is een zeer onervaren gamer die er uitziet of hij al heel veel levels heeft doorlopen.' Voor de niet-gamer is het wellicht moeilijk te begrijpen wat er zo boeiend is aan World of Warcraft. Van Ekris: 'De vijf miljoen spelers zijn echt niet alleen kleine puberjongetjes. Het spel is sociaal. Je komt niet verder zonder hulp van medespelers. En het blijft niet alleen bij pixels. Laatst zijn er twee Finnen hier op bezoek geweest die wij kenden via Warcraft. Geweldig toch!' 'Ik verdien zo'n 250 dollar per maand, dat is meer dan ik met andere baantjes heb verdiend'.

Volgens Slaats en Van Ekris zijn goldfarmers een ernstige bedreiging voor fair play en speelplezier. 'Als je met een opdracht bezig bent en je komt per ongeluk terecht in een zone waar alleen maar farmers rondlopen, wordt het je gewoon onmogelijk gemaakt. Je kan ook de pech hebben een gekocht character in je gilde te krijgen. Dat is een zeer onervaren gamer die er uitziet of hij al heel veel levels heeft doorlopen.' Voor de niet-gamer is het wellicht moeilijk te begrijpen wat er zo boeiend is aan World of Warcraft. Van Ekris: 'De vijf miljoen spelers zijn echt niet alleen kleine puberjongetjes. Het spel is sociaal. Je komt niet verder zonder hulp van medespelers. En het blijft niet alleen bij pixels. Laatst zijn er twee Finnen hier op bezoek geweest die wij kenden via Warcraft. Geweldig toch!'

    • Krispijn Smith