Huwelijk en trouw

'Ik voel prettige opwinding als ik aan de concerten met het Nederlands Kamerorkest denk. We voeren een mooi thema uit: huwelijk en trouw. Dus ook scheiding en overspel. Ja, dat is onlosmakelijk met elkaar verbonden. Twee concerten, de première en meteen de dernière er achteraan. Dat moet meteen goed zijn. Ik probeer de lange roodfluwelen trap naar het podium in het Concertgebouw even te vergeten.'

Foto Maarten van Haaff Loes Luca repeteert met het Nederlands Kamerorkest, Amsterdam, 22 april 2006, foto Maarten van Haaff Haaff, Maarten van

Vanavond en morgen zingt comédienne, actrice en zangeres Loes Luca (Rotterdam, 1953) met het Nederlands Kamerorkest kleinkunstliederen over huwelijk en trouw. Die worden gecombineerd met Strauss' Serenade en Mozarts Haffner Serenade, ooit geschreven voor een huwelijkfeest. Luca's liederen zijn speciaal voor dit concert gearrangeerd door componist Chiel Meijering. Vorige week werd bekend dat Luca stamgast Dora Lefèvre gaat spelen in de hernieuwde tv-serie 't Schaep met de 5 Pooten. Momenteel is ze te zien als gemene stiefmoeder in het inktzwarte theatersprookje Sneeuwwit.

'Ik heb zeven nummers geselecteerd. Zoals het mooie 't Is over van Conny Stuart uit Heerlijk Duurt het Langst van Annie M.G. Schmidt en Harry Bannink. Alleen al wanneer ik het voor mezelf zing tijdens het repeteren moet ik een brok wegslikken. Het doet me telkens weer wat. Iemand weggeven. Ja, ook ik heb dat wel eens moeten doen. Gelukkig mocht ik daarna ook weer ontvangen. Maar het verdriet rondom een scheiding en het afscheid nemen van een partner valt zeker niet mee.

'Dat soort zwaarmoedige, verdrietige liedjes, ik doe ook Het is Genoeg van Conny Vandenbos, wissel ik af met vrolijkheid zoals Oh Adriaan. Dat ken ik eigenlijk alleen van de Rotterdammer Jaap Valkhoff, die ook Hand in Hand Kameraden schreef. Oh Adriaan is een beetje schuin nummer. Dat leek me juist wel geestig in het deftige Concertgebouw. Geertruida wordt verliefd op violist Adriaan. Ze zegt: 'Je hebt zo'n fijne lange streek. Je maakt me boterweek.' Dat is enig. Of dit: 'En als hij solo speelde was het of ze aan zijn strijkstok hing'.

'Ik heb geen seconde geaarzeld. Ik wil dit soort stukken graag zingen. Ik heb mijn repertoire meteen doorgespit. Kwam uit op twintig nummers, maar mocht er maar zeven doen. Goed, dacht ik. Zeven kleuren, zeven schakeringen. Van humor naar verdriet, van ontroering naar komisch. Even kruip je in een andere huid. De gelukkige vrouw, de bedrogen vrouw. Ik kan er alles van mezelf in kwijt. Ik heb nooit willen kiezen in mijn carrière. Acteren en zingen, het is mijn grote lust en mijn leven. Ik kan zijn wie ik wil. In september speel ik in mijn eentje diverse personages in De Moordwijven. Dan schakel ik ook steeds om.

'Zingen met een dergelijk orkest is heerlijk. Ik heb al eens eerder met hen gewerkt op een sponsoravond. Al een tijdje probeer ik mijn idee voor een liedjesprogramma over Cathy Berberian te slijten. Een gevarieerde artieste, thuis in de klassieke muziek en Armeense folksongs. Ze spreekt mij enorm aan. In 2008 zou ze tachtig zijn, was ze niet op haar vijfenvijftigste overleden. Dan ben íkzelf vijfenvijftig. Wat een symboliek hè. Het lijkt wel te moeten. Helaas beten de visjes in de theaterwereld niet, maar tot mijn vreugde heeft het Kamerorkest nu interesse.

'Inderdaad, de komende tijd zit mijn agenda weer aangenaam vol, ook met een programma met Willem Breuker over artieste Sophie Tucker. Gelukkig, ik houd niet van stilzitten. Pas als ik 's nachts thuiskom, zoals deze weken na afloop van de voorstelling, zit ik stil. Dan kom ik bij. Ik rook, ik drink wat. En overdenk alles. En dan is het even stil.'

Loes Luca en Nederlands Kamerorkest o. l.v. Gordan Nikolic. Concerten: 24/4 en 25/4, 20.15 Grote Zaal Concertgebouw, Amsterdam. Res. (020) 6718345

    • Amanda Kuyper