Verschil in vraag naar en aanbod van immigranten

De problemen die Europa heeft met immigratie en met immigranten wijt H.J.A. Hofland aan ”een gemondialiseerde klassenstrijd” (NRC Handelsblad, 12 april).

In essentie gaat het om een verschil tussen de vraag naar en het aanbod van immigranten, voortkomend uit welvaartsverschillen. In zijn beschouwing doet Hofland het aanbod van immigranten voorkomen als een onstuitbaar fenomeen.

Dit is evident incorrect. Zijn opmerking dat bijvoorbeeld de behoefte aan onderbetaalde illegale aspergestekers hoe dan ook zal blijven bestaan, omdat er vraag naar is, veronderstelt dat slavernij, kinderarbeid en het nazisme ook onbestrijdbaar zouden zijn. De geschiedenis leert ons anders.

De notie van de maakbare samenleving hoeft niet te worden te vervangen door de notie van de onmaakbare samenleving.

Bovendien heeft Europa de problemen met immigranten grotendeels aan zichzelf te wijten, aangezien de politieke en culturele elites immigratie jarenlang op morele gronden hebben toegelaten, zo niet actief hebben gestimuleerd, zonder na te gaan of de ontvangende samenlevingen daartoe wel in staat en bereid waren.

Het huidige model van onder meer multiculturalisme, relativisme en de open samenleving heeft meer problemen veroorzaakt dan samenlevingen aankunnen. We moeten dus op zoek naar een model dat wel in staat is adequate oplossingen te leveren.

Hoflands fatalisme getuigt echter van weinig vertrouwen in het vermogen van de Europese cultuur dit te doen. Waarom eigenlijk?

    • R.E. van der Linden