'Ik wil vermaakt worden door kunst'

In Goes staat sinds kort het eerste 'jongerenmuseum' van Nederland. Ingericht door en met werk van scholieren. 'De werken moesten anders zijn, mooi afgewerkt, en schokkend.'

Felix van der Walle (links) en Adriaan Verschore tussen de kunstwerken in hun museum. Foto NRC Handelsblad, Leo van Velzen Goes, 20/04/06. Jongeren en kunst Adriaan Verschoore (r) en Felix van der Walle. Kunst van jongeren. Foto Leo van Velzen Nrc Hb. jongerenmuseum Goes Velzen, Leo van

Jongerenmuseum; het woord past amper in de kleine expositieruimte. Maar het is een feit dat het Zeeuwse Goes het eerste jongerenmuseum in Nederland heeft. Dat museum is sinds twee weken gehuisvest in het Centrum voor de Kunsten en beslaat vooralsnog een gangetje en een kamertje dat even groot is als het daarnaast gelegen rookhok. In de gang hangen kopieën van collages, veelal verknipte covers van glossy magazines. In de kamer hangen en staan de kunstwerken; beelden, schilderijen, foto's, versierde hoeden en bedrukte T-shirts en nog een collage.

De kunstwerken zijn gemaakt door leerlingen van het Goese Lyceum, een school voor vwo, havo en vmbo. Het is de bedoeling dat andere scholen volgen; ieder semester moet een andere school uit de regio hier werken van zijn leerlingen tentoonstellen. Opmerkelijk is dat de kunst wordt geselecteerd door medescholieren; zij vormen een soort toelatingscommissie. Ook wordt de tentoonstellingsruimte ingericht door de scholieren zelf.

Adriaan Verschoore en Felix van der Walle, twee zestienjarige 4 vwo-leerlingen, zaten, samen met zes anderen, in de commissie die de huidige kunstwerken heeft gekozen. Ze hebben geen vaste criteria gebruikt, maar hebben vooral gekeken naar wat mooi is. Adriaan: 'De werken moesten anders zijn, mooi afgewerkt, en schokkend.' Felix zocht andere kenmerken. 'Ik wilde vermaakt worden, en keek naar het gebruik van kleur en vorm. Zo wilde ik bijvoorbeeld geen lelijke afgezaagde hoeken.'

Vaak verschilden de leden van de commissie over de te maken keuzes, toch hadden ze ook hun duidelijke af- en voorkeuren. Zo kwamen twee bij elkaar gebonden afwasborstels niet door de selectie ('leuk idee, maar het zag er niet uit'), en werd een gebeeldhouwd stenen hart wel gekozen. 'Aan de achterkant denk je 'wat is dit'. En dan draai je het om en zie je het hart, met die aderen er door heen. Prachtig', zegt Felix.

Een regel van de schrijver Martinus Nijhoff werd het uitgangspunt van de tentoonstelling. Nijhoffs 'Lees maar, er staat niet wat er staat' werd 'Kijk maar, je ziet niet wat je ziet'. En voor de zogenoemde voeldozen, die de leerlingen speciaal vervaardigden voor de museumnacht die de tentoonstelling inluidde, werd het 'Voel maar, je voelt niet wat je voelt'.

Soms namen de scholieren het uitgangspunt letterlijk. Zoals bij de ronde spiegel, bekleed met goudkleurig schuim, een rode kroon en een rode roos. Look at your face in the mirror... I am there on the inside staat met keurige letters op de spiegel geschreven. Verder lopen de kunstwerken uiteen; van 'middelbare-schoolmeisjeskunst' zoals de rozerode hoed met plastic en vilten bloemetjes en de reep roze voile stof met roze veertjes tot de meer volwassen stenen beelden, de zwart-wit tekening van een meisje in slip met de armen om haar borstjes geslagen en het stilleven van kom, kan en mok - met daarop een plastic spin uit de feestneuzenwinkel - dat weer wel.

Zelf gaan Adriaan en Felix niet zo vaak naar een museum. 'Dit is Goes', zegt Adriaan. 'Hier is niet zoveel te zien.' Wel gaan ze met de CKV-klas, het kunstonderwijs in het voortgezet onderwijs, naar musea. Laatst nog, naar het Escher museum in Den Haag. En dat vonden ze allebei 'hartstikke leuk'. Maar wat maakt een museum leuk? Felix wil vooral 'dingen kunnen doen'. En Adriaan moet zich aangesproken voelen door het onderwerp. 'Ik hou van boten en vond het Maritiem museum daarom interessant.'

In het jongerenmuseum loopt het nog niet storm. Zo'n zeven of acht scholieren per week, schat een van de initiatiefnemers, Martin Schiemann van het Centrum voor de Kunsten. Maar dat blijft niet zo. Terwijl hij door het half verlaten gebouw loopt, ontvouwt hij zijn dromen. Aan de buitenmuren kunnen lichtbakken komen, gebaart hij, en in de kantine een projector. De eerste verdieping wil hij ombouwen tot ateliers en op zolder kunnen kunstenaars uit de regio workshops aan scholieren geven. Ook kunnen leerlingen filmmiddagen of discussiebijeenkomsten organiseren.

Het kamertje beneden is pas een begin, zegt hij. Het museum voor en door jongeren moet een ontmoetingsplaats worden voor jongeren die zich bezig houden met kunst en cultuur. Dan ook moet het woord jongerenmuseum helemaal in het gebouw passen.

CVK Jongerenmuseum, Zusterstraat 11, Goes. Open ma t/m vrij van 10.00 tot 17.00 uur. Info: kunssst@pontes.nl

    • Yaël Vinckx