Het Wimbledon der marathons

De marathon van Londen, morgen, maakt deel uit van de 'Big Five'. Vijf steden proberen middels deze exclusieve club de beste atleten aan zich te binden.

Van alle marathons ter wereld is die in Londen de grootste. Om één simpele reden: geld. Dankzij een 'oneindig budget' - naar verluidt drie miljoen dollar - staat morgen al het grootkapitaal van de langeafstandslopers in de Britse hoofdstad aan de start. Dat is mooi voor Londen, maar niet voor concurrerende marathonsteden; die zijn aangewezen op lopers uit de tweede echelon.

En dan maakt 'Londen' sinds januari van dit jaar ook nog deel uit van een exclusieve club organisatoren, die zich hebben verenigd in de World Marathon Majors (WMM). De opzet is om met een afzonderlijk circuit van vijf marathons (New York, Chicago, Boston, Berlijn en Londen) en een bonus van 500.000 dollar voor de winnaar bij zowel de mannen als de vrouwen toonaangevend te worden en toplopers aan zich te blijven binden. Een initiatief dat is gebaseerd op een ambitieus plan van de ING Bank, dat drie jaar geleden werd afgeblazen wegens ernstige tegenwerking van uitgerekend vier marathons, die elkaar nu in de zogenoemde Big Five hebben gevonden. Alleen 'New York' was enthousiast. Vreemd is dat niet, omdat ING naamsponsor van die marathon is.

Van een gestolen idee wil de Nederlandse bank officieel evenwel niet weten. In een reactie zegt een woordvoerster desgevraagd 'elk initiatief dat goed is voor de marathonsport toe te juichen'. Maar Edgar de Veer, atletenmanager bij het bureau Global Sports Communication van Jos Hermens, weet wel beter. Hij was samen met Hermens en zijn toenmalige collega Michel Boeting betrokken bij de brainstormsessies en herinnert zich dat de ING zich geschoffeerd voelde door de botte weigering van Boston, Berlijn, Chicago en vooral Londen om deel uit te maken van een circuit waarin lopers wereldwijd in marathons punten voor een door de bank gesponsord klassement konden verdienen.

De Veer: 'Vooral directeur Dave Bedford van de marathon in Londen wierp zich op als een felle tegenstander. Zijn belangrijkste argument was dat derden niet zonder toestemming over gegevens van de marathon konden beschikken; volgens hem zijn die exclusief eigendom van de organisatie. Daarnaast herinner ik me dat de ING behoorlijk teleurgesteld was in de internationale atletiekfederatie IAAF, die niet wilde bemiddelen en verder elke medewerking weigerde, maar wel een vergoeding voor het klassement verlangde. En Hermens was des duivels, omdat er door de obstructie van bond en organisatoren twee miljoen dollar voor de sport verloren ging.'

Gelet op die geschiedenis met ING is het op z'n zachtst gezegd wonderlijk dat de Big Five het Zwitserse bureau Athletics Management & Services (AMS) opdracht hebben gegeven een naamsponsor voor het circuit te zoeken. Wat de marathonorganisatoren betreft moet de nieuwe samenwerking voor de komende jaren leiden tot een prijzenpakket van twee miljoen (!) dollar, één miljoen voor zowel de winnaar bij de mannen als de vrouwen.

Een keus die De Veer niet zou hebben gemaakt. 'Nu lijkt het op egotripperij als één persoon er met het complete prijzengeld vandoor gaat. Ik had voor een prijzenschema gekozen. Het voordeel daarvan is dat meer atleten kans maken op een prijs en zich eerder verplicht voelen aan een van de betrokken marathons deel te nemen. Wie straks geen uitzicht meer heeft op de bonus van 500.000 dollar is eerder genegen voor veel startgeld in een kleinere marathon te starten. Daarom zie ik het ook niet somber in voor marathons van het kaliber Amsterdam en Rotterdam.'

De Big Five ziet dat heel anders. Daar wordt gedacht aan een serie marathons die op den duur de status van een klassieker krijgt. 'Het nieuwe circuit wordt wat Wimbledon, de Australian Open, Roland Garros en de USA Open voor het tennis zijn', zei Mary Wittenberg, racedirecteur van de New York Marathon, bij de presentatie van de plannen in januari van dit jaar.

Na één wedstrijd wordt het WMM-klassement aangevoerd door de Keniaan Robert Kipkoech Cheruiyot, die vorige week in een tijd van 2.07,14 de marathon van Boston won. Hij moet na 'Londen' vrijwel zeker de eerste plaats delen met een grote naam, omdat de fine fleur van de marathonlopers morgen aan de start staat.

Een goede kans maakt de Ethiopiër Haile Gebrselassie, voor wie aan startgeld zo'n 300.00 dollar betaald moet worden, omdat de atleet uit de stal van Hermens zich heeft voorbereid op een aanval op het wereldrecord van 2.04,55, dat tweeëneenhalf jaar geleden in Berlijn door de Keniaan Paul Tergat is gelopen.

Een tegenvaller voor Gebrselassie is de afzegging van diezelfde Tergat wegens een blessure. Hij zag in hem een ideale metgezel voor het bereiken van een snelle tijd.

    • Henk Stouwdam