Debat over Iran

De regering-Bush, terwijl zij heeft aangekondigd om via diplomatieke wegen een einde te maken aan Irans streven naar het ontwikkelen van nucleaire wapens, vergroot haar clandestiene activiteiten in Iran en is druk bezig met plannen om over te gaan tot een grootschalige luchtaanval.

Seymour Hersh, The New Yorker, 8 april

Het is een psychologische oorlog van de Amerikanen, omdat ze bang zijn voor [...] het nucleaire dossier van Iran.

Woordvoerder van Buitenlandse Zaken in Teheran, NRC Next, 10 april

Een belangrijke vraag is of de Verenigde Staten, als het moet, de inlichtingen en de middelen hebben om Irans nucleaire vermogen te vernietigen. Het Robb-Silberman rapport van afgelopen jaar over het Amerikaanse falen in Irak stelde vast dat de kwaliteit van de Amerikaanse informatie over Iran zelfs nog slechter is.

Hoofdcommentaar, The Wall Street Journal, 13 april

De regering-Bush heeft maar al te vaak laten zien dat ze beter conflicten kan beginnen dan beëindigen. Die fout moet ze niet nog eens maken.

David Ignatius, NRC Handelsblad, 13 april

Hoe kan het bombarderen van Iran de Amerikaanse belangen dienen? [...] De parallellen met de aanloop naar de oorlog met Irak zijn opvallend: denk aan mei 2002, het moment dat Bush beweerde dat hij 'geen oorlogsplannen had' [...]. Het Congres heeft toen geen moeilijke vragen gesteld. Nu mag het de regering niet toestaan om nog een oorlog te beginnen waarvan de uitkomst onbekend is, of, nog erger, meer dan bekend is.

Richard Clarke, voormalig terrorisme-adviseur van het Witte Huis en Steven Simon, voormalig medewerker bij de National Security Council, The New York Times, 16 april

De voornaamste reden dat Rumsfeld nu moet vertrekken is dat er geen geloofwaardig diplomatiek of militair beleid is ten aanzien van Iran. Als je mensen zoals ik, vraagt wat we kiezen: een tweede door Rumsfeld geleide confrontatie, of de optie dat Iran nucleaire wapens ontwikkelt, dan gaan wij voor het laatste.

Thomas L. Friedman, The New York Times, 19 april