Onze Dennis

Ik zag de oranje vlekken op de tribunes van Arsenal en ik probeerde me Finse vlaggetjes te herinneren in de Arena, toen Jari Litmanen afscheid nam van Ajax. Die Finse vlaggetjes waren er niet. Net zo min als andere eerbewijzen aan Finland. Jari was een Fin en veel Nederlandse voetballiefhebbers adoreerden hem - niet Finland. Tussen alle Rotterdamse wierook voor Ove Kindvall en Henrik Larsson steeg vroeger in de Kuip geen adoratie voor Zweden ten hemel. Tijdens Luc Nilis' vaarwel van het Philips Stadion hulden de PSV-fans, jarenlang helemaal wild van Onze Luc, zich niet in het rood van het Belgische nationale team. En AC Milan-fans droegen in de jaren van Gullit petjes waaronder Ruuds dreadlocks vrolijk omlaag krulden, maar zij hulden zich niet in oranje.

Arsenal-fans deden dat wel. Zaterdag was Bergkamp Day. Gezien de oranje T-shirts, vlaggen en ballonnetjes op Highbury was het ook een beetje Orange Day. Kennelijk valt dat in Engeland samen. Als een Nederlandse voetballer ruim tien jaar het rood-wit van je club heeft verdedigd, eer je hem in het oranje. Steeds weer werd zijn hoge leeftijd genoemd (bijna 37), zijn intelligentie geprezen, zijn verbeeldingskracht en dodelijke passing. En nu Onze Dennis op het punt staat zijn twintigjarige profcarrière te beëindigen, laten de Engelsen ook anderszins geen mogelijkheid onbenut om Bergkamp het gevoel te geven dat hij Hun Dennis is. Je zou het diefstal kunnen noemen. Of liefde? Voor, nou ja, ons?

Vier dagen later belde ik David Winner, auteur van Brilliant Orange. Zijn boek - binnenkort volgt een nieuwe uitgave - is een ode aan onze voetbalcultuur. Winner stond in een Londense pub, waar hij naar Arsenal-Villarreal had gekeken. Dat oranje-gedoe rond Bergkamp, legde hij uit, houdt verband met het Hollandse Mysterie. Dat begon bij Cruijff (wereldkampioenschap van 1974) en belandde via Van Basten en Gullit bij Bergkamp. Ondoorgrondelijke voetballers die wonderen verrichten. Vooral de Britse voetbalintelligentsia, moe van het fysieke spel in eigen land, aanbidt “onze' vision. Dat woord viel bij de BBC om Bergkamps grootheid aan te geven, en ook Arsenal-coach Arsène Wenger gebruikte het.

Op mijn verzoek hield Winner een kleine enquête in de pub: zouden de fans zich bij het afscheid van Arsenal-ster Thierry Henry in het blauw van Frankrijk hullen? Uitslag: no way.

“Bring on the Dutch!“, had een vriend van Winner geroepen toen Bergkamp en Robin van Persie (22) zich opmaakten om in te vallen. Onze Robin, al een beetje Hun Robin, wordt algemeen beschouwd als de erfgenaam van Dennis, het nieuwe mysterie.

Hun liefde voor ons is nog lang niet voorbij.

    • Auke Kok