'Onder Mittal maken we wel winst'

Staalconcern Arcelor verzet zich nog steeds uit alle macht tegen overname door Mittal Steel. Maar de argumenten van Arcelor klinken hol in de walserij van staaldraad in het Noord-Franse Gandrange.

Roeland Baan en Lakshi Mittal. Foto Merlin Daleman Persconferentie Mittel. Roeland Baan, Lakshmi Mittal & Aditya Mittal. Rotterdam, 09-03-06 © Foto Merlin Daleman Daleman, Merlin

Staaldraadfabriek Unimetal in het Noord-Franse Gandrange, vlakbij Metz, stond zeven jaar geleden nog op de nominatie om gesloten te worden. De toenmalige eigenaar, het Franse Usinor, wilde van de fabriek af. “Usinor had geen belangstelling meer voor ons“, zegt directeur Bernard Lauprêtre. De Fransen verkochten de fabriek aan Ispat International, het kleine en tamelijk onbekende bedrijf van de Indiër Lakshmi N. Mittal, die in die tijd over de hele wereld noodlijdende staalfabrieken opkocht. “Toen we dit bedrijf in 1999 kochten, was het verliesgevend en was de toekomst van de fabriek en de meer dan duizend werknemers onzeker“, zei Mittal gisteren, vlak voor hij een bezoek bracht aan de circa twee kilometer lange draadwalserij. De fabriek in Gandrange is nog altijd in bedrijf en na de overname investeerde Mittal 50 miljoen euro in de smeltoven waar schroot wordt omgesmolten tot halffabrikaten voor staaldraad, en in de twee walserijen.

In de jaren daarna is het snel gegaan. “Gandrange' maakt sinds twee jaar weer winst, de vorige eigenaar Usinor is in 2002 opgegaan in de Europese staalgigant Arcelor en Mittal bouwde zijn bedrijf uit tot de grootste staalproducent ter wereld, Mittal Steel. In januari schokte Mittal de staalwereld door een vijandig overnamebod uit te brengen op Arcelor. Sindsdien zijn de mondiale nummers één en twee verwikkeld in een felle overnamestrijd, die binnenkort een nieuwe ronde ingaat, als eurocommissaris Kroes van Mededinging haar standpunt bepaalt over deze zaak. De verwachting is dat ze zal oordelen dat een overname van Arcelor door Mittal de concurrentie op de Europese staalmarkt niet genoeg zal beperken om de overname vanuit Brussel tegen te houden.

Mittal zei gisteren te verwachten binnen twee weken de termijn van 35 werkdagen open te kunnen stellen waarbinnen aandeelhouders van Arcelor hun stukken kunnen aanmelden. Tot die tijd verkondigt Mittal zo vaak mogelijk en op zo veel mogelijk plaatsen de boodschap dat Arcelor-aandeelhouders écht beter af zijn als ze hun aandelen aan Mittal verkopen, in plaats van het advies van Arcelor-topman Guy Dollé op te volgen om dat vooral niet te doen.

Mittal bezocht de relatief kleine fabriek in Gandrange, die in het niet valt bij de rest van het Mittal-imperium, gisteren niet voor niets. Niet alleen draait de fabriek onder Mittal beduidend beter dan onder de rechtsvoorganger van Arcelor, hij ligt ook vlakbij Luxemburg, waar Arcelor zijn hoofdzetel heeft, en vlakbij Metz, waar Guy Dollé is opgegroeid. Nog geen tien kilometer verderop staat bovendien een grote Arcelor-fabriek, waar de laatste hoogovens naar verwachting binnen drie tot vier jaar gedoofd zullen worden, omdat Arcelor er geen toekomst meer in ziet. Het Frans-Spaans-Luxemburgse concern saneert zijn inlandse staalproductie en richt alle aandacht op zijn staalfabrieken die aan de kust liggen, waar ze gemakkelijk bereikbaar zijn voor de aanvoer van grondstoffen en halffabrikaten.

“Wij hebben ruime ervaring met het winstgevend exploiteren van landinwaarts gelegen staalfabrieken“, zei Roeland Baan, directeur van Mittals Europese activiteiten. Waarmee hij overigens niet wil zeggen dat Mittal Steel de lange reeks aangekondigde fabriekssluitingen van Arcelor in onder andere België, Frankrijk en Duitsland zal afblazen, mocht de overname slagen. “In principe zullen we de plannen die Arcelor in gang heeft gezet gewoon uitvoeren“, aldus Baan. “Al gaan we die natuurlijk wel nog een keer goed tegen het licht houden.“

Met meer van dit soort signalen slaagde Mittal er tot nu toe in elk geval in de kritiek van de vakbonden enigszins in te dammen. “We hebben in maart vijf uur gepraat met de werknemersvertegenwoordigers bij Arcelor en sindsdien zijn die in elk geval gestopt met roepen dat ze tegen zijn“, aldus Baan. In gesprekken met vakbonden en regeringsleiders in België, Frankrijk en Spanje, waar Arcelor tienduizenden werknemers heeft, heeft Mittal ook geprobeerd zorgen weg te nemen over grootscheepse saneringen en ontslagen. “We zullen geen fabrieken sluiten, geen mensen ontslaan en geen investeringen afblazen“, aldus Mittal. [Vervolg MITTAL: pagina 10]

MITTAL

Parfum of eau de cologne

[Vervolg van pagina 9] Overigens zijn de regeringen in Frankrijk en Spanje daar nog altijd niet gerust op. Ze blijven de plannen van Mittal onduidelijk en te weinig onderbouwd noemen. Luxemburg, dat 5,6 procent van de aandelen van Arcelor bezit, is al vanaf het begin ronduit tegen de overname en weigert zijn stukken aan Mittal te verkopen. Alleen de Belgische regering, waar Mittal afgelopen woensdag op bezoek was, heeft nog geen standpunt ingenomen. Wallonië, dat 2,4 procent van Arcelor in handen heeft, weet ook nog niet of het zijn aandelen aan Mittal zal aanbieden.

Mittal blijft de overname intussen “met vertrouwen“ tegemoet zien. Hij wees er gisteren op dat de financiële markten zijn bod steunen, getuige de koersontwikkeling van zowel Arcelor als het aandeel Mittal Steel, nadat Mittal in januari zijn bod uitbracht. “We zijn samen op de beurs de afgelopen twaalf weken 11 miljard euro meer waard geworden. De koers van Arcelor is in die periode zelfs met 50 procent gestegen. Zo veel winst heeft geen enkele belegger in de staalindustrie ooit gemaakt in zo'n korte tijd.“

Veel aandeelhouders hebben hun koerswinst inmiddels al geïncasseerd: circa 95 procent van de vrij verhandelbare aandelen van Arcelor veranderde volgens Mittal de afgelopen twaalf weken van eigenaar. Enkele weken geleden verklaarde zowel Mittal als Arcelor-topman Guy Dollé op basis van gesprekken met aandeelhouders te kunnen rekenen op de steun van de houders van 50 à 60 procent van het aandelenkapitaal. Maar inmiddels durft Mittal daar geen uitspraken meer over te doen. “Ik heb geen idee meer wie nu de aandeelhouders zijn.“

Ook geruchten dat veel speculatieve beleggers in Arcelor zouden zijn gestapt en bij Mittal zouden aandringen op een hoger bod, maken nauwelijks een reactie bij hem los. “Het is een goed bod, dus ik ben niet van plan het te verhogen.“ Doordat het bod voor driekwart uit aandelen Mittal Steel bestaat, is het door de koersstijging volgens Mittal toch al meer waard geworden. Kwam het in januari nog neer op 18,6 miljard euro (waarvan maximaal 4,7 miljard in contanten), nu komt het uit op 21 miljard, licht onder de beurswaarde van Arcelor op dit moment.

Mittal verwacht na de overname van Arcelor zo'n 1 miljard euro aan synergievoordelen te kunnen bereiken, zegt Roeland Baan. “We gaan ervan uit dat we 1,2 procent kunnen besparen op inkoopkosten. Dat scheelt in de nieuwe combinatie al 600 miljoen euro. En dat is een conservatieve schatting, want bij onze laatste grote overname, in de VS, hebben we door onze grotere inkoopmacht 1,7 procent bespaard.“ De overige 400 miljoen euro aan synergiewinst zit volgens Baan in een betere spreiding van de productie en betere markttoegang voor Mittals Oost-Europese staalfabrieken via de distributiekanalen van Arcelor in West-Europa, en andersom. “Nu zijn zowel wij als Arcelor veel geld kwijt aan het distribueren en opslaan van producten in regio's waar we zijn aangewezen op staalhandelaren. Maar in de nieuwe combinatie zitten we vrijwel overal zelf.“

Arcelor haalt intussen alle middelen uit de kast om aandeelhouders ertoe te bewegen hun stukken niet aan Mittal aan te bieden. Op 4 april verhoogde Arcelor het dividend van 1,20 tot 1,85 euro per aandeel en kondigde Guy Dollé aan binnen een jaar 5 miljard euro terug te geven aan de aandeelhouders, hetzij door eigen aandelen in te kopen, hetzij door middel van een eenmalig superdividend. Maar alleen als het bod van Mittal mislukt. Door met 5 miljard euro net iets meer te bieden dan het contante deel van het bod van Mittal, neemt Arcelor een belangrijke prikkel om in te gaan op het bod van Mittal weg en is het alleen nog een kwestie van het ene staalaandeel inruilen voor het andere.

Blijft de vraag in welk van de twee concerns de belegger de meeste toekomst ziet. En of de beurskoers van Arcelor niet inzakt als Mittal zijn bod geen gestand kan doen. “Door 5 miljard euro uit te keren aan aandeelhouders, brengt Arcelor zichzelf op de lange termijn in moeilijkheden“, zegt Baan. “Ze houden dan geen geld meer over om op eigen kracht mee te kunnen doen aan de consolidatie in de staalindustrie. Het is zelfs de vraag of ze de investeringen in hun eigen fabrieken op het huidige niveau kunnen handhaven.“

Maar dat lijkt op dit moment niet Arcelors grootste zorg. Het enige dat nu voor Guy Dollé telt is zich Mittal van het lijf houden. Twee weken geleden haalde hij een truc uit met de onlangs door Arcelor na een langdurige biedingsstrijd met het Duitse ThyssenKrupp overgenomen Canadese staalbedrijf Dofasco. Mittal kondigde bij het uitbrengen van het overnamebod op Arcelor direct aan Dofasco voor circa 4 miljard euro door te zullen verkopen aan ThyssenKrupp. Daarmee zou Mittal het contante deel van zijn bod al grotendeels terugverdiend hebben. Arcelor heeft alle aandelen van Dofasco nu echter ondergebracht in de Nederlandse Strategic Steel Stichting. Arcelor houdt in deze constructie de zeggenschap, behalve wanneer het Dofasco zou willen verkopen. In dat geval is toestemming van het bestuur van de stichting nodig. In dit bestuur zitten een oud-bestuurder van Arcelor, een jurist van Arcelor en een Amerikaanse advocaat.

Volgens Arcelor zou verkoop van Dofasco schadelijk zijn voor de marktpositie van Arcelor bij de Noord-Amerikaans auto-industrie. Volgens Mittal gaat het echter om een “gifpil'. “Arcelor wil hiermee alleen maar ons bod frustreren“, aldus Mittal gisteren. “Maar het wel of niet slagen van ons bod hangt zeker niet af van of we Dofasco kunnen doorverkopen. We kunnen het contante deel van ons bod anders ook opbrengen.“ Mittal laat inmiddels juristen uitzoeken of de constructie van Arcelor houdbaar is.

Mittal zei zich gisteren in in toenemende mate te storen aan de “misleidende“ informatie die Arcelor over zijn belager verspreidt. “Ik begrijp dat mensen zich zorgen maken over veranderingen, maar ze moeten geen onjuistheden verspreiden. Aandeelhouders moeten hun beslissing kunnen nemen op basis van feiten.“ Guy Dollé heeft Mittal bijvoorbeeld herhaaldelijk vergeleken met een fabrikant van “eau de cologne', terwijl Arcelor parfum zou produceren. “Dat is gewoon niet waar“, aldus Mittal. “Bovendien is het beslist niet zo dat je met minder hoogwaardig staal geen hoge winstmarges kunt halen. Arcelor bewijst dat zelf in Brazilië: daar maken ze hun eenvoudige “cologne', maar halen ze wel hun hoogste marges.“