Nedcar staakt, maar zonder veel hoop

Personeel van Nedcar staakt voor een betere toekomst. Sommige medewerkers doen niet mee, uit vrees voor een averechts effect. De stakers: “We hebben niets te verliezen.“

Een van de stakende werknemers bij Nedcar, vanochtend in Born. Ongeveer 370 personeelsleden van de Limburgse autofabriek besloten wél te gaan werken. Foto Chris Keulen Nederland, Born, 21/4/2006 Eertse stakingsdag autofabriek Nedcar. Patrick Renhuar, 18 jaar werkzaam bij Nedcar, voert actie aan de poort van de fabriek. 370 van de 3000 werknemers besloten alsnog aan het werk te gaan vandaag. foto: Chris Keulen Keulen, Chris

Gejuich stijgt op, 's ochtends om 8 uur voor de toegangspoort van Nedcar. Onderhandelaar Chris van Bokkum van FNV Bondgenoten licht zo'n zestig stakende personeelsleden bij de autofabriek in over de effecten van de 24-uursstaking, die anderhalf uur eerder van start is gegaan. “Onze actie is volledig geslaagd. Hartstikke bedankt!“

Van Bokkum verwijst naar de verklaring die een woordvoerster van Nedcar vijf minuten eerder naar buiten is komen brengen. Zij zegt dat 370 leden van de ochtendploeg zijn komen opdagen. Veel minder dan de duizend die nodig zijn voor normale productie. De meesten hebben gehoor gegeven aan de oproep van de bonden en zijn thuisgebleven. Niet meer dan “enkele tientallen“ auto's zullen vandaag van de band rollen, in plaats van de gebruikelijke vijfhonderd. Van Bokkum: “Dat houdt Nedcar niet lang vol. De directie moet wel aan onze eisen voldoen.“

De bonden zijn er vroeg bij. Zij wachten werkwilligen van de ochtendploeg op, die om half 7 begint. Iedereen die door een van de toegangspoortjes het terrein van Nedcar op wil, wordt uitgejoeld. “Mietje!“, roept iemand. “Schijterd!“, brult een ander. Over de slagboom bij de ingang hangt een spandoek: “Hier wordt gestaakt!!!“

Van de personeelsleden die gaan werken, is een aantal lid van De Unie. Deze bond, met ruim 300 leden bij Nedcar, is tegen de staking. De Unie acht de inkrimping onvermijdelijk en zet in op een goede afvloeiingsregeling. De bond vreest dat Mitsubishi hier door de staking niet aan wil meewerken.

De werknemers die naar binnen willen, worden achter de poortjes opgewacht door een tiental collega's. “Om een oogje in het zeil te houden“, zegt een van hen, Martin Reinders (45). Afgelopen woensdag, toen het personeel stemde over de staking, moesten tegenstemmers worden beschermd tegen boze voorstemmers. Afgezien van geschreeuw en gefluit, wordt deze ochtend niemand lastiggevallen.

Reinders, geen vakbondslid, is tegen de staking “omdat die duizend man er toch wel uitgaan“. Hij heeft liever een goed sociaal plan. “Maar dat wordt nu bedreigd.“

“Nee, ik verwacht niet dat de staking het ontslag kan voorkomen“, zegt Nancy Boreas (41), achttien jaar monteur bij Nedcar. Ze is gehuld in een FNV-hesje. Bang dat de staking averechts werkt, is ze niet: “We hebben niets te verliezen.“ Wat zij hoopt te winnen? “Rechtvaardigheidsgevoel.“

Om 9 uur kan het personeel zich laten registreren als staker. Dat gebeurt in café D'n Aezel, vlakbij Nedcar. Al snel verschijnen tientallen personeelsleden. Op het biljart vullen zij de registratieformulieren in. De bonden bieden koffie aan, maar na vijf minuten staat de tap open. André Klaassen (43), met een glas bier in de zon: “Die duizend man verdwijnen toch wel. Wij willen vooral betere voorwaarden.“