Mol, Muts en Mous

“Ik kan niet bij je komen spelen vanmiddag“, zegt Henriette. “Mijn drie nichtjes komen logeren.“

Rintje Illustratie Sieb Posthuma Posthuma, Sieb

“Jammer voor mij“, zegt Rintje. “Maar leuk voor jou!“

“Waarom kom je niet even met ze kennismaken?“ vraagt Henriette. “Ze zijn heel aardig en ook heel mooi!“

“Het zijn allemaal meiden“, zegt Rintje. “Daar heb ik echt geen zin in!“

“Wat een onzin“, zegt Henriette. “Ik ben toch ook een meisje en mij vind je toch ook leuk?“

“Hmmmm“, mompelt Rintje. “Tuurlijk vind ik jou leuk, maar vier meisjes is wel wat veel!“

“Als je het niet leuk vind ga je toch gewoon weer naar huis“, zegt Henriette. Ze trekt haar liefste gezicht en houdt haar kop scheef.

“Nou vooruit dan maar“, zegt Rintje. “Hoe heten je nichtjes eigenlijk?“

“Ze heten Mol, Muts en Mous“, zegt Henriette. “Mol is de oudste, dan komtMuts die het altijd koud heeft en de jongste is Mous.“

“Rare namen“, zegt Rintje. “Maar ik kom vanmiddag wel even langs.“

's middags gaat Henriette samen met haar moeder naar het station. Mol, Muts en Mous komen met de trein uit een andere stad.

Henriette wacht samen met haar moeder op het perron. Eindelijk komt de trein uit de verte aan. Eerst komen er allemaal grote honden uit de trein.

Als allerlaatsten stappen er drie kleine hondjes uit.

,,Daar zijn ze!“ roept Henriette blij en ze rent op haar nichtjes af.

Als ze elkaar allemaal besnuffeld hebben en een kus hebben gegeven stappen ze voor het station in de tram en rijden naar huis.

“Geef jullie koffertjes maar aan mij“, zegt mama als ze thuis zijn. “Ik zet ze vast op de logeerkamer.“

“Slapen we samen in een mand?“ vraagt Mol.

“Jij en Muts gaan in een mand“, zegt Henriette en Mous heeft haar eigen mandje.

DINGDONG. Daar gaat de voordeurbel!

“Het is mijn vriend Rintje!“ zegt Henriette. “Hij komt even naar julliekijken. Jullie moeten wel aardig zijn want hij is bang voor zoveel meisjes tegelijk!“

“Ik zal hem een heleboel kusjes geven“, giechelt Mol.

“Doe dat maar niet“, zegt Henriette. “Dan is hij meteen weg!“

Als Henriette even later met Rintje de kamer binnenstapt ziet ze nog maar twee van haar nichtjes.

“Dit is Mol“, zegt Henriette.

“Dag Mol“, zegt Rintje.

“En dit is Muts“, zegt Henriette

“Ik snap wel waarom je zo heet“, zegt Rintje.

“Ik heb het altijd koud“, zegt Muts.

“Maar waar is je derde nichtje?“ vraagt Rintje.

Op het moment dat hij het vraagt ziet hij onder de kast iets bewegen.

“Volgens mij hebben jullie muizen“, zegt Rintje. “Ik zag er een bewegen onder de kast.“

“Dat is Mous“, zegt Henriette. “Ze is altijd een beetje verlegen. Kom eens tevoorschijn Mous!“

Heel langzaam kruipt Mous onder de kast vandaan.

“Hallo, ik ben Rintje“, zegt Rintje en hij doet een paar stappen naar voren.

Mous krimpt in elkaar.

“Ik doe je niks hoor“, zegt Rintje.

Nu gaat Mous rechtop zitten. Met haar grote ogen kijkt ze Rintje aan.

“Wat heb je grappige oren“, zegt Rintje “Je lijkt helemaal niet op je zussen. Die lijken veel meer op Henriette.“

“Dat komt omdat Mous geen echt zusje van ons is“, zegt Muts.

“Ze komt uit een ander land“, zegt Mol. “Ze is geadopteerd.“

“Geadopteerd?“ vraagt Rintje. “Wat is dat?“

“Soms kunnen hondenouders niet voor hun kind zorgen“, zegt Mol. “Dan zoeken ze een hondenfamilie die wel voor hun kind kan zorgen.“

“Maar voor ons is ze een echte zus“, zegt Muts. “Het maakt helemaal niets uit.“

Nu begint Mous zelf te praten. “Ik kom uit een ver land“, zegt ze. “En ik ben een chihuahua!“

“Zo heet haar ras!“ zegt Mol.

“Ik ben een fox-terriër“, zegt Rintje.

“Zullen we tikkertje buiten spelen?“ vraagt Henriette.

“Ja leuk!“ zegt Muts. “Ik ben hem!“

Wordt vervolgd

Meer over Rintje op www.rintje.nl

    • Sieb Posthuma