Judas 2

Het verraad van Judas is niet te verklaren vanuit de noodzaak van een zoenoffer van Jezus, omdat dit in het Nieuwe Testament geen enkele rol speelt. De helpende inzichten die Jezus bracht en diens voorbeeldig leven staan daar centraal. Wat kan dan wel het motief zijn van Judas? Sommige bronnen noemen de voorbereiding van een opstand tegen de Romeinen, waarbij Judas betrokken zou zijn. Hij meende ten onrechte dat Jezus werelds koning wilde worden en zocht buiten diens medeweten om contact met het joods verzet en beraamde plannen om in opstand te komen tegen de Romeinen. Jezus zou dit volgens hem steunen. En Jezus had grote invloed in het land. Mede daardoor ontstond alom een sfeer van geladen verwachtingen, die zich al bij de intocht van Jezus in Jeruzalem kenbaar maakte. Toen Jezus zich bewust werd van deze voor hem en zijn missie zo gevaarlijke verwachtingen maakte hij direct duidelijk, dat hij geen vijand van Rome was en geen werelds koning wilde zijn. Toen Judas zich dit eindelijk realiseerde, drong tot hem door in welke onmogelijke positie hij zich had gemanoeuvreerd. Ook zijn verwachtingen over een bijzondere positie onder het koningschap van Jezus vielen daarmee in duigen. Zijn situatie kwam hem als wanhopig voor. Zijn verbittering en woede hierover leidden tot het verraad van de man die hij al zoveel langer had miskend.

    • A.F. Feith Voorburg