Het kleine olifantje

Er was eens een jongetje dat in het oerwoud leefde. Op een dag zag hij een olifantje. Hij probeerde dichterbij te komen, en het lukte ook nog. Hij aaide hem. Het olifantje was eerst nog een beetje bang, maar hij wende er wel aan.

Later, toen ze elkaar kenden, gaf het jongetje het olifantje eten, en het leek of ze familie van elkaar waren. Ze deden dan ook alles samen. Ze gingen elke dag samen jagen. Ze wonen nu samen in een huis. Doordat het jongetje kon hakken en het olifantje kon tillen, werd het huis steeds groter.

Maar op een dag toen ze aan het jagen waren, werd het olifantje doodgeschoten. Het jongetje was heel verdrietig toen hij zag dat het olifantje dood was. Hij nam het olifantje mee naar huis en groef een groot gat. Hij legde het dode olifantje erin en gooide het dicht. Toen ging hij naar binnen en hing uit het raam, want het was heel erg warm. Hij zei toen in zichzelf: “Ik leef dan maar zonder mijn olifantje.“ En dat deed hij.

Eigen olifantenverhaal van Meis Dekker, 9 jaar, en Bas van 't Spijker, 10 jaar, uit Almelo