Beach Boys bezingen alvast een aanval op Iran

Een mogelijk militair optreden van de VS tegen Iran inspireert zowel bloggende voor- als tegenstanders.

De zwakke argumenten van de aanvalsgezinden maken het de tegenstanders wel heel gemakkelijk.

Lengduon.net

Bomb, bomb, bomb. Bomb, bomb bomb Iran, schettert het door de blogosfeer. Het liedje van ene Adam Kontras is gemaakt op vrolijke Beach Boys-tonen en gaat van blog naar blog. Het wordt vergezeld door een parodiërend filmpje over George Bush en zijn maatje Dick Cheney die een potje Risk spelen. De meeste legertjes staan in het Midden-Oosten.

Het filmpje op het Amerikaanse LiveJournal tekent de stemming onder de tegenstanders van militair optreden. Een Amerikaanse of Israëlische bom op Isfahan, de nucleaire fabriek van Irak, zou zo dom zijn dat je er alleen maar om kunt lachen. Of er een liedje over maken dus.Grotendeels bekende argumenten tegen zo'n aanval passeren de revue op blogs als sinuousmind en demoncat4.log.com. Het gevaar van nieuwe destabiliteit, de verwachting dat Iran nog jaren verwijderd is van de bom en de veronderstelling dat Iran het echt niet zal wagen om de bom tegen Israël te gebruiken, omdat het dan waarschijnlijk zelf van de kaart wordt geveegd; het zijn argumenten die ook de opiniepagina's van de kranten hebben gevuld. Waar zouden de blogs zijn zonder de kranten waartegen ze zich zo vaak en zo graag afzetten? Zelf zou ik er nog het argument aan kunnen toevoegen dat confrontatiepolitiek een tegenstander groter en machtiger doet lijken dan hij werkelijk is. Saddam Hussein deed zo stoer en geheimzinnig over zijn - achteraf niet bestaande - chemische wapens dat bijna iedereen dat ging geloven, inclusief VN-wapencontroleur Hans Blix. Het lijkt beter voor het Westen niet dezelfde fout te maken met Iran.Wat de zaak van de tegenstanders van een bom op Isfahan of een invasie van Irak des te gemakkelijker maakt, zijn de zwakke argumenten van de voorstanders. Kijk maar eens naar de site van Hugh Hewitt, opperblogger van neoconservatief Amerika. Als je wilt weten hoe George Bush denkt, is het handig Hugh Hewitt te lezen. Christelijk, neoconservatief, heel trots op zijn land, heel kritisch op alles wat left and liberal is, en in het bezit van een betrekkelijk moralistische kijk op buitenlandse politiek. Zijn opvatting over de Iran-kwestie stelde mij teleur. Niet dat Hewitt ineens tegenstander is van gewapend optreden, maar hij hanteert hetzelfde soort argumenten als destijds voor de aanval op Irak: pak een dictator aan nu het nog kan. Het bewijs: Rijnland 1936, toen Adolf Hitler dat stuk gebied van de Fransen afpakte zonder dat dezelfde Fransen, de Britten of Amerikanen iets terugdeden. Voorkom appeasement! Tja, met dit argument - ook gebruikt door het pro-aanval-blog The Paulie Revolution - kun je wel van alles en nog wat gaan binnenvallen. Hoeveel Iraks zijn er eigenlijk nog nodig om neoconservatieven als Hewitt sadder but wiser te maken?Op nrc.nl/opinie staan links naar de besproken weblogs.LiveJournal tekent de stemming onder de tegenstanders van militair optreden. Een Amerikaanse of Israëlische bom op Isfahan, de nucleaire fabriek van Irak, zou zo dom zijn dat je er alleen maar om kunt lachen. Of er een liedje over maken dus.

Grotendeels bekende argumenten tegen zo'n aanval passeren de revue op blogs als sinuousmind en demoncat4.log.com. Het gevaar van nieuwe destabiliteit, de verwachting dat Iran nog jaren verwijderd is van de bom en de veronderstelling dat Iran het echt niet zal wagen om de bom tegen Israël te gebruiken, omdat het dan waarschijnlijk zelf van de kaart wordt geveegd; het zijn argumenten die ook de opiniepagina's van de kranten hebben gevuld. Waar zouden de blogs zijn zonder de kranten waartegen ze zich zo vaak en zo graag afzetten?

Zelf zou ik er nog het argument aan kunnen toevoegen dat confrontatiepolitiek een tegenstander groter en machtiger doet lijken dan hij werkelijk is. Saddam Hussein deed zo stoer en geheimzinnig over zijn - achteraf niet bestaande - chemische wapens dat bijna iedereen dat ging geloven, inclusief VN-wapencontroleur Hans Blix. Het lijkt beter voor het Westen niet dezelfde fout te maken met Iran.

Wat de zaak van de tegenstanders van een bom op Isfahan of een invasie van Irak des te gemakkelijker maakt, zijn de zwakke argumenten van de voorstanders. Kijk maar eens naar de site van Hugh Hewitt, opperblogger van neoconservatief Amerika. Als je wilt weten hoe George Bush denkt, is het handig Hugh Hewitt te lezen. Christelijk, neoconservatief, heel trots op zijn land, heel kritisch op alles wat left and liberal is, en in het bezit van een betrekkelijk moralistische kijk op buitenlandse politiek.

Zijn opvatting over de Iran-kwestie stelde mij teleur. Niet dat Hewitt ineens tegenstander is van gewapend optreden, maar hij hanteert hetzelfde soort argumenten als destijds voor de aanval op Irak: pak een dictator aan nu het nog kan. Het bewijs: Rijnland 1936, toen Adolf Hitler dat stuk gebied van de Fransen afpakte zonder dat dezelfde Fransen, de Britten of Amerikanen iets terugdeden. Voorkom appeasement!

Tja, met dit argument - ook gebruikt door het pro-aanval-blog The Paulie Revolution - kun je wel van alles en nog wat gaan binnenvallen. Hoeveel Iraks zijn er eigenlijk nog nodig om neoconservatieven als Hewitt sadder but wiser te maken?

Op nrc.nl/opinie staan links naar de besproken weblogs.