'Ik liep gewoon de hele nacht door. Je bent dan niks, je bent een stip'

Het kwam op tijdens de paasdagen en werd niet verholpen door lekker weer en lekker eten. Voorjaarsmoeheid, besloot ik. In de winter denk ik dan wintermoeheid, en in de zomer zomermoeheid. Je moet iets de schuld geven.

Een beetje frutterig stond ik dus achterin de zaal van het Popinstituut, waar dakloze jongeren hun cd Attention presenteerden. Hoe komt het toch dat mensen die een rotleven gehad hebben, vaak zo goed kunnen rappen of zingen of dansen, vroeg ik me af. Waarom gaan ze niet gewoon apathisch onder hun bed liggen met een zak chips?

Op die levensvraag kreeg ik geen antwoord. Het werd eigenlijk alleen maar raadselachtiger toen ik met Aziza gesproken had. Aziza rapt, is twintig, is op haar veertiende uit huis geplaatst, broer en zus zijn overleden, en ze heeft nog vier broers en zussen 'in het circuit' - in opvanghuizen.

Ze had een tatoeage: Die For Freedom. Nadat we het hadden gehad over de dingen waar je het met een dakloze hiphopster over hebt - dat je in hiphop alles kwijt kunt en dat muziek universeel is en dat het je helpt de realiteit te ontvluchten, die dingen - vertelde ze haar levensverhaal.

Dat begon in Marokko en ging verder in de deprimerende Amsterdamse wijk Geuzenveld, met ouders 'die het niet aankonden met zoveel kinderen'. Waarom ze uit huis geplaatst was? 'Het ging gewoon niet goed.' Daar wilde ze het duidelijk bij houden. Er volgden zelfmoordpogingen en opvangcentra. Of ze had gezworven, wilde ik weten. 'Ik heb mijn nachten wel gehad.' Waar sliep ze dan? 'Ik sliep niet, ik liep gewoon de hele nacht door. Je bent dan niks, je bent een stip.'

Ze vertelde het heel rustig. (voor de zeikerds: in goed Nederlands.) Omdat ik in de uitgeverij heb gewerkt, begon ik iets voor me te zien. Een boek. Een goedverkopend boek, misschien wel. Ik kon er niets aan doen.

'Ik ben een boek aan het schrijven', zei ze toen. Ze had een uitgever, en een manager. Ze zat ook in een denktank, en ze mailde elke dag met Ahmed Aboutaleb, de Amsterdamse celebrity-wethouder. Jensen had ook gebeld, maar met hem wilde ze niet praten. Te commercieel. 'Jongeren zoals wij zijn in', zei ze droog.

Dat had ze goed gezien. Ik hoop dat ze nog een tijdje in blijven. Lang genoeg voor Aziza om haar boek af te maken.