Corman gast op Fantastic Film

Amsterdam Fantastic Film Festival. 19 t/m 26 april, Filmmuseum Cinerama en Melkweg Cinema, Amsterdam. Inl. www.afff.nl.

Het Amsterdam Fantastic Film Festival (AFFF) wordt elke keer een beetje salonfähiger. Dit jaar beleeft het dankzij een fijn misleidende telling waarin ook alle voorgaande Weekend of Terror-achtige varianten zijn meegerekend z'n 22ste editie, en dan hoef je als festival al lang niet meer de jaarlijkse bijeenkomst van de groezelige club van doodshoofdvlinders te zijn die sommige die hards er nog graag in zien. Bovendien: na een paar dagen films met duivelsuitdrijvingen, psychologische en traditionele splatter horror, zombies, trollen, Aziatische vechtersbazen en misselijkmakende moordenaars is iedereen veranderd in een die hard.

Volwassen festivals hebben competities en ook dat worden er op het AFFF steeds meer. Dit jaar komt er bij de Silver Scream-publieksprijs en de Zilveren Méliès ook nog een Black Tulip Award. Maar wat dit jaar vooral opvalt is het aantal inventieve debuten, waaronder de Britse fantasyfilm waar het festival vanavond mee opent: MirrorMask van het Neil Gaiman en Dave McKean is een donkere versie van Alice in Wonderland, in op-en-over-the-top-vormgeving in Tim Burton-stijl. Belg Olivier Smolders presenteert Nuit noire, een droomreis door het Belgische koloniale verleden vol decors waar die andere fantasy-held Terry Gilliam zich weer niet voor zou hoeven schamen.

David Lynch gold waarschijnlijk als inspiratiebron voor Saints-martyrs-des-damnés van de Canadees Robin Aubert. Een journalist onderzoekt een reeks verdwijningen en komt in een spookwereld terecht waar op hol geslagen klonen nog de minste van zijn problemen zijn. Lynchiaanse trekjes heeft ook The King, het speelfilmdebuut van James Marsh, waarin het aloude horrorthema van de Christelijke geloofstwijfel in een nieuw en gruwelijk jasje wordt gestoken.

Stuk voor stuk zijn dit films waarvan het sterke idee het bescheiden budget ruimschoots compenseert. Films die met goedgekozen locaties en precieze vormgeving meer griezelsfeer creëren dan dure special effects kunnen bewerkstelligen. Het is soms jammer dat er in Nederland niet een Roger Corman (1926) rondloopt die filmmakers kan inspireren. Maar daar komt de Amerikaanse meester verandering in brengen. Hij noemde zijn biografie How I Made a Hundred Movies in Hollywood and Never Lost a Dime . Vanavond krijgt hij van het festival een Life Time Achievement Award. Morgen kunnen filmmakers hun plannen aan hem presenteren en te weten komen hoe ze, zoals de bekende anekdote over Corman luidt, een film over een telefooncel kunnen maken, die ze financieren met het wisselgeld in het laatje.